23 november: Tat Lo –> Tat Fane

Omdat ik de zwaarste rit van mijn fietsreis verwachtte, stond ik deze ochtend al om 6:30u op. Ik ontbeet in hetzelfde restaurant als gisteren. De Duitser Michael die ik gisterenavond had ontmoet stond op punt om met zijn mountainbike te vertrekken. We spraken af om boven in Paksong op 1.300 meter hoogte een kop koffie te drinken. Uiteraard wisten we geen van beiden wanneer we daar zouden arriveren, dus deze afspraak was louter voor de vorm. Vandaag bestelde ik de “French toasts”. Tot mijn verrassing werd geen geroosterd Frans brood opgediend maar wentelteefjes met een schaal honing als dipsaus. Noemt het restaurant daarom Honey Bee? Ze smaakten alvast heerlijk. De spiegeleieren die ik bij de toast had besteld vormden wel een vreemde combinatie met de wentelteefjes. Op de onderstaande foto kuieren moeder de zeug en twee van haar kleintjes in de richting van het Honey Bee Café.
wp-1479905139469.jpg
Om 7:40 lag ik op de ligfiets voor een zware etappe met meer dan 1.000 hoogtemeters. Eerst volgde ik snelweg #20 vijf kilometer naar het oosten. Na de afslag in weg #1H begon deze baan al gauw flink te stijgen. De eerste vijf kilometers waren zwaar, maar nadien zwakte het stijgingspercentage gevoelig af. Langs de kant van de weg groeide een weelderige groenpracht waar de gele bloemen de boventoon voerden.
wp-1479905152207.jpg
Mooi op schema bereikte ik om 10 uur het stadje Thateng op 800 meter hoogte. Hier hield ik een verdiende colapauze en trok ik een droge T-shirt aan. Mijn eerste T-shirt was kletsnat van het zweet na de eerste zware beklimming. Vervolgens fietste ik rechtdoor op de snelweg #16 richting Paksong en Pakse. De weg klom geleidelijk zonder echt steile stukken. Af en toe mocht ik zelfs kortstondig dalen. De lucht werd evenwel zorgwekkend donkergrijs.
wp-1479905165987.jpg
Na ruim 55 km op een hoogte van 1.200 meter stopte ik ’s middags aan een kleine noedelshop. Ik was de enige eter terwijl een half dozijn lokale mensen mij en mijn ligfiets aangaapten. Vijf kilometer verder bereikte ik de top van 1.300 meter. Eigenlijk is ‘top’ hier niet van toepassing. Bovenop het plateau leek het landschap verbazingwekkend vlak. Die 1.300 meter konden er evengoed 300 zijn. Om echt scherpe bergen te zien moet je niet hier zijn. Op dat vlak was het karstgebergte rond Thakhek veel indrukwekkender. Na vier kilometer zacht afdalen kwam ik aan in het stadje Paksong. Dit is de hoofdstad van deze koffieregio. Daarom stopte ik omstreeks half twee aan een koffiebar. Toen mijn koffie bijna op was arriveerde de Duitser Michael. Hij had met zijn mountainbike een onverharde weg genomen. Die weg was in zulke slechte staat dat hij verderop de aansluiting op de verharde snelweg had gezocht. Hij bestelde ook een koffie en zette zich aan mijn tafeltje. Even later begon het te regenen. De hemelsluizen gingen volledig open.
wp-1479905180178.jpg
We wachtten allebei tot het over was, maar de regen werd telkens terug harder. Na anderhalf uur besloot Michael om in de regen te vertrekken. Hij moest nog 50 km afdalen tot Pakse. Hopelijk heeft hij zijn bestemming gehaald voor het al te donker werd. Ik bereidde me ook voor op een regentocht. Tien minuten na hem vertrok ik in de miezer, maar even later kreeg ik toch de volle lading over me heen. Gelukkig moest ik nog maar 14 km afdalen tot het Tad Fane Resort aan de gelijknamige waterval. Doorweekt bereikte ik om 16:30u het resort. De regenhoezen hadden mijn banaantassen gelukkig droog gehouden. Ik had op voorhand geen kamer in het resort geboekt. Gisterenavond surfte ik naar een boekingsite die me met aandrang wees op de “laatste 5 kamers!”. Uiteraard hield ik mijn hoofd koel en was er zonder reservering een kamer voor me vrij. De inschrijving duurde bijna een half uur. Met potlood noteerde de hotelmanager moeizaam mijn gegevens in het hotelregister. Toen vroeg hij hoelang ik bleef. Ik antwoordde twee nachten, en vervolgens gomde hij mijn gegevens terug uit. Op een andere pagina begon hij opnieuw mijn gegevens te schrijven, en nadien nog eens op een tweede pagina. De inschrijvingsprocedure kan duidelijk een pak efficiënter. Tussendoor dronk ik de aangeboden hete thee en wierp ik een snelle blik op de Tat Fane waterval.
wp-1479905193899.jpg
Tegen 17u stond ik eindelijk onder een warme douche. Door de combinatie van de hoogte en de natte kleren had ik het een beetje koud gekregen.
Fietsstatistieken:
81,10 km
4 u 35 min
17,70 km/u