19 februari: Takeo –> Kampot

Om de hoek van het guest house was een lange hal met eetstalletjes waar de lokale bevolking ontbeet met noedelsoep. Ik mengde me tussen hen, en bestelde ook een kom soep. Er was geen keuze in het vlees, iedereen at noedelsoep met rund. De rauwe vleesrepen werden slechts kortstondig in kokend water gedompeld. Het vlees was taai, en ik verkauwde het volledig tot dikke sjieken.

Om 8:20u vertrok ik naar Kampot. Eerst fietste ik terug naar de verbindingsweg tussen snelwegen #2 en #3. Na 13 kilometer over dit smalle lappendeken bereikte ik snelweg #3 naar Kampot. Het verkeer op deze snelweg was veel drukker dan gewoonlijk. De verharde zijstrook was van iets mindere kwaliteit dan de hoofdweg. Wegens het drukke verkeer werd ik de eerste 15 kilometer vaak verbannen naar de minder goede zijstrook. Nadien nam de drukte sterk af, en kon ik meestal op de hoofdweg fietsen. Vandaag was de hemel helemaal bewolkt. Ondanks enkele dreigende grijze wolken viel er geen druppel regen.

IMG_0299

Even voor twaalf na 70 kilometer stopte ik aan een theehuis voor de lunch. Ik was al tien kilometer aan het uitkijken naar een eetgelegenheid, maar ik zag geen restaurant of eetstalletje langs de kant van de weg. In dit theehuis maakte men voor mij een kom noedelsoep met rund klaar. Tijdens het kauwen zwoer ik om vanavond echt iets anders te eten, bijvoorbeeld rijst met kip. Ik nam uitgebreid mijn tijd, want ik wilde niet voor de gebruikelijke check-in tijd van de hotels in Kampot aankomen.

IMG_0300-0

Even voor twee uur fietste ik het stadje binnen. De eerste drie hotels/guest houses die ik aansprak waren helaas volgeboekt. In het Kampot Riverside Hotel waren uitsluitend de twee duurste kamers beschikbaar. Ik had evenwel geen 50$ (Queen’s room) of 55$ (King’s room) over voor een veel te grote kamer. Als er een zwembad was geweest, dan misschien. Uiteindelijk bood het NYNY Guest House in een rustige straat vol guest houses op een dubbele boogscheut van het centrum me een kamer voor 20$ aan. Deze kamer heeft een twijfelaar en de gebruikelijke faciliteiten als airco, frigo, warm water en wifi. In de lobby van het guest house stond een versierde boom ter gelegenheid van het Chinese nieuwjaar. Het leek een beetje Kerstmis. Behalve versiering en een beetje knallend vuurwerk heb ik nog niets van het feest gezien, terwijl het toch vandaag wordt gevierd.

IMG_0302

Na de douche maakte ik een wandeling in het oude centrum van de stad. Het centrum staat nog vol oude koloniale gebouwen uit de Franse tijd, en die geven het centrum veel karakter. Een aantal gebouwen zijn intussen opgeknapt en in gebruik genomen voor het toerisme. Andere gebouwen hebben na al die jaren een verloederd uitzicht.

IMG_0301

De brede Tuek Chhu rivier stroomt langs de westkant van het stadje. Bijgevolg had ik eindelijk de gelegenheid om te genieten van de zonsondergang over een rivier.

IMG_0303

s’Avonds ben ik mijn eed van deze ochtend niet nagekomen. Ik at een lekkere chili con carne in een Westers restaurant aan de rivier. Het rundsgehakt was best kauwbaar en helemaal niet taai. Overigens was het de eerste keer tijdens mijn reis dat ik dineerde met een Westers gerecht. Vandaag overschreed ik de grens van duizend fietskilometers in Cambodja, dus ik had het enigszins verdiend vond ik.

Fietsstatistieken:
91,58 km
4 u 7 min
22,23 km/u

18 februari: Phnom Penh –> Takeo

De twee rustdagen in Phnom Penh zijn afgelopen. Vandaag fietste ik verder richting Kampot in het zuiden. Omdat de afstand te groot is om in één dag af te leggen, overnacht ik vanavond ergens halverwege in het stadje Takeo. Alvorens te vertrekken, plonsde ik nog een allerlaatste keer in het zwembad. Om kwart na negen lag ik pas op de fiets. Het Villa Langka hotel is gelegen in een zijstraat van de oprit van snelweg #2. Zonder veel zoeken fietste ik al gauw op de snelweg de hoofdstad uit. Na 20 kilometer viel mijn ketting van het voorblad door de hevige schok toen ik een ijzeren brug opreed.

IMG_0296

De vlakke snelweg #2 was meestal een lappendeken van opgevulde putten met een smalle en onverharde zijstrook. Het verkeer bestond voornamelijk uit motorfietsen, auto’s en bestelwagens. Af en toe passeerde er een zware vrachtwagen. Bussen heb ik nauwelijks gezien. Een paar kilometer voor Takeo is de afslag naar snelweg #3. Vanaf de afslag werd de weg breder met een geasfalteerde zijstrook, en was het wegdek nagenoeg een biljartlaken. Onderweg fietste ik langs een reclamepaneel voor Cambodia Beer. Dit bier is duidelijk straffer dan Red Bull. Met een flesje in de hand kan je immers vliegen zonder vleugels.

IMG_0297

s’Middags stopte ik aan een kruispunt om te lunchen. Een lang afdak van golfplaten herbergde enkele eenvoudige eetstalletjes. Toen ik stopte, diende de uitbaatster van een stalletje zonder vragen meteen een bord satés van gezouten varkensvlees en lever en een bord rijst op. In dezelfde beweging schonk ze een glas ijsthee voor me in. Op deze wijze manipuleerde ze me om haar stalletje uit te kiezen, en dat is haar goed gelukt. Voor mij zagen de eetstalletjes er allemaal eender uit.

Omstreeks kwart na twee met 75 kilometer op de teller arriveerde ik in de provinciehoofdstad Takeo. Ik nam voor 13$ een kamer met airco in het Daunkeo Guest House. Tegenover het guest house staat een geïmproviseerde volleybalhal. De vier zijden van het hoge afdak zijn bekleed met halfdoorschijnende bouwdoeken. Ze zorgen voor schaduw en verluchting. Onder het afdak hadden jongeren een volleybalnet opgespannen, en speelden ze een match onder vrienden.

IMG_0551

Na de warme douche verkende ik het uitgestrekte maar dunbebouwde stadje met de fiets. Onderweg stopte ik aan een motorfietsgarage om mijn ketting te oliën. Hoewel ik mijn portefeuille ostentatief bovenhaalde, wilde men geen geld aanvaarden voor deze dienst.

Fietsstatistieken:
83,51 km
3 u 35 min
23,28 km/u