8 november: Paksan –> Vieng Kham

Zoals de voorbije dagen stond ik om 7 uur op. Maar deze ochtend vond ik niet meteen een noedelshop om te ontbijten. Vlakbij mijn hotel had ik gisteren twee mogelijkheden gespot. Maar de ene was gesloten, en de andere bleek toch geen noedelshop te zijn. Uiteindelijk vond ik er één 400 meter verder in een zijstraat. Het tijdverlies bleek relatief. Vandaag vertrok ik 5 minuten vroeger dan gisteren in hetzelfde weer: zwaar bewolkte lucht en regelmatig periodes van zachte regen. Eerst fietste ik in de Mekongvlakte. Maar na 23 km stopte de vlakte abrupt met een korte maar tamelijk steile klim. Nadien ging het vaak op en neer. Ik had het gevoel dat ik moeizaam fietste, vermoedelijk door de ruwe asfalt. Na het stadje Pakkading op 40 km werd het asfalt veel gladder en fietste ik merkbaar vlotter. Onderweg zag ik regelmatig uithangborden van guesthouses. Er is dus voldoende keuze voor wie onderweg wil overnachten.
 wp-1478610825353.jpg
Ik besloot om de gebruikelijke frisdrankpauze vandaag over te slaan. Pas om 11:45u stopte ik aan een grote noedelshop voor de lunchpauze. Eén van de lokale klanten nam ongevraagd plaats tegenover mij aan mijn kleine tafeltje. Er waren genoeg tafels vrij in het restaurant, maar ik liet hem betijen. Plots zag hij een kans om mijn bril te grijpen die op tafel lag. Ik kon net op tijd het andere been van de bril grijpen en maakte hem terstond duidelijk dat ik dit niet waardeerde. Hij droop af naar een ander tafeltje. Mijn bril is geen raar speelgoedje maar essentieel om hier rond te kunnen reizen.
 wp-1478610840317.jpg
Na de middag bleef het droog en scheen de zon af en toe door de wolken. Zonder pauze fietste ik naar de eindbestemming van vandaag: het dorp Vieng Kham aan de afslag van snelweg #8 naar Vietnam. De laatste kilometer voor de afslag zag ik minstens vijf guesthouses van wisselende kwaliteit. Bij de afslag maakte ik rechtsomkeer, en ik besloot het Siviengsam Guest House te nemen. Voor 100.000 Kip (11,12 EUR) heb ik een kamer met airconditioning, dubbel bed, warme douche, Frans toilet én wifi.
Na de douche verkende ik te voet de hoofdbaan van het dorp. In een noedelshop dronk ik een cola terwijl ik dit blogbericht schreef. Plots viel er een flinke stortbui uit de hemel. Gelukkig was ik reeds aangekomen op mijn bestemming, en kon ik onder een afdak naar de stortbui kijken.
 wp-1478610853495.jpg
s’Avonds wandelde ik in de regen naar het dichtstbijzijnde busrestaurant. In de buurt zijn er drie grote restaurants voor passerende reizigers. Alledrie worden ze uitgebaat door Vietnamezen. Dit dorp ligt immers aan de afslag naar Vietnam. De grote hal van het busrestaurant bevat tientallen tafels. Het restaurant was leeg en de familie ruimde reeds op. Ik vroeg met een eetgebaar of ik nog iets kon eten. Na de vriendelijke bevestiging kon ik met de taalhulp van de Lonely Planet rijst met kip en omelet bestellen. Inclusief een flesje water betaalde ik amper 20.000 Kip (2,23 EUR).
Fietsstatistieken:
90,82 km
4 u 19 min
21,03 km/u