17 november: Savannakhet –> Ban Nonphay

In de buurt van mijn hotel zijn verschillende (afhaal-)restaurantjes. Ze serveren allemaal barbecue en koud buffet. Maar ik had geen zin in barbecue als ontbijt. Uiteindelijk vond ik toch een noedelshop waar ik met de inmiddels vertrouwde noedelsoep ontbeet. Om half negen lag ik op de fiets voor een relatief korte etappe. In drie dagen fiets ik naar de stad Pakse. De eindbestemming voor vandaag was het kleine stadje Pakxong op een kleine 75 kilometer van Savannakhet. Eerst fietste ik terug naar snelweg #13. Net als Mechelen aan de E19 heeft Savannakhet twee op- en afritten. Eergisteren nam ik afrit Savannakhet-Noord, en vandaag neem ik oprit Savannakhet-Zuid. Deze oprit ligt op 35 kilometer van het centrum.
wp-1479388039069.jpg
Omdat ik de Mekongvlakte achter mij liet, steeg de weg gestaag. In een sterk golvend landschap volgde de ene na de andere heuvel zonder veel compenserende afdalingen. Ik reed recht in de richting van de zon, dus de schaduw was schaars. Bovendien had ik flinke tegenwind.
wp-1479388054211.jpg
Pas twee uur na mijn vertrek bereikte ik de oprit. Ik nam eerst een colapauze, en een half uurtje later fietste ik over de snelweg. De weg werd vlakker en telde minder heuvels. De zon stond nu rechts van mij, en ook de wind blies nu in mijn voordeel. Eenmaal op de snelweg fietste ik duidelijk vlotter.
wp-1479388073037.jpg
Even voor het middaguur stopte ik na 56 kilometer aan een simpele noedelshop onder een strooien afdak. Nadat ik voldaan was, sprong een brutale kip op tafel om in de resten van mijn soepkom te pikken.
Omstreeks 14u reed ik het stadje Pakxong in. Pal in het centrum zag ik twee schamele guesthouses. Ik fietste er voorbij, want volgens Maps.me zouden er enkele kilometers verder nog guesthouses liggen. Ik vond inderdaad een soort van motel op vijf kilometer van Pakxong in het dorpje Ban Nonphay. In het Phet Sok Say Guest House nam ik voor 100.000 Kip (11,32 EUR) een grote kamer met airco, dubbel bed, en badkamer met warme douche. Het uithangbord loog want er is geen wifi.
wp-1479388088142.jpg
Na de douche verkende ik zoals gewoonlijk te voet het dorpscentrum om het aanbod van horecagelegenheden te onderzoeken. Zoals te verwachten voor een dorp was het aanbod beperk. Ik telde drie kleine noedelshops en een afhaalpunt voor koud buffet. Om 18u stapte ik de dichtstbijzijnde noedelshop binnen. De kokkin wilde geen noedelsoep serveren, maar bereidde wel een lekker bord gebakken rijst met varkensreepjes voor mij. s’Avonds maakte ik van mijn smartphone een mobiele hotspot. Zo kon ik vanavond alsnog mijn dagelijkse blogbericht via mijn tablet publiceren.
Fietsstatistieken:
78,66 km
3 u 58 min
19,81 km/u

16 november: Sightseeing in Savannakhet

Gisterenavond had ik afgesproken met een Vlaamse expat. Een gemeenschappelijke kennis had ons in contact gebracht. Eerst dronken we iets in een café-restaurant in het centrum. Vervolgens reden we naar het Savan Vegas Casino op ongeveer 8 km buiten Savannakhet. Zo toonde hij me een ander facet van Laos dat normaal onderbelicht blijft. Hier dronken we een koffie terwijl we over de verschillen in ondernemen tussen Laos en Europa discussieerden. Een gokje hebben we niet gewaagd.
Ik kwam pas een eind na middernacht terug in het hotel. Dus sliep ik deze morgen uit tot 9u. Vervolgens wandelde ik naar het Lin’s Café voor een lekker ontbijt van müesli en vers fruit. Nadien bezocht ik te voet enkele bezienswaardigheden in de buurt. Eerst stopte ik bij het huis van Kaysone Phomvihane. De Grote Leider van de Laotiaanse Revolutie kwam oorspronkelijk uit Savannakhet. Om zijn herinnering hoog te houden heeft de regering de naam van de stad veranderd in Kaysone Phomvihane. Zijn huis was een tegenvaller. Buiten het hek stond een memoriaal, maar het huis zelf was niet opengesteld voor bezoekers. Ik wandelde verder naar de tweede bezienswaardigheid, met name het Dinosaurus Museum. In de jaren dertig had men in de buurt enkele dino’s opgegraven en in het museum tentoongesteld. Hoewel ik tijdens de openingsuren passeerde, stond ik voor een gesloten deur. Noodgedwongen wandelde ik verder naar de derde en laatste bezienswaardigheid van mijn voormiddagprogramma. Het tempelcomplex van Wat Sainyaphum was gelukkig wel open. De tempel had een kleine productielijn van gouden boeddhabeelden.
wp-1479294403516.jpg
Nadien zwierf ik doelloos door het centrum. Na de middag ging ik terug naar mijn hotel, en lunchte in een vegetarisch restaurantje om de hoek. Hoewel 100% vegetarisch was mijn lunch niet. In één van de deelgerechten meende ik gebakken insecten of wormen te herkennen. Maar het smaakte alleszins heerlijk, wel iets te pikant.
In de namiddag bezocht ik eerst Wat Rattanalangsi. Het terrein van de tempel was toegankelijk, maar de tempel zelf niet.
wp-1479294414676.jpg
Vervolgens stapte ik naar het Provinciaal Museum ten zuiden van het centrum. Dit museum toont de eigenaardige combinatie van archeologische vondsten met foto’s en objecten van de onafhankelijkheidsstrijd. Grote Leider Kaysone Phomvihane kwam merkwaardig genoeg niet voor in het verhaal. De presentatie focuste op de provinciale strijd.
wp-1479294427232.jpg
Om 15u had ik mijn lijstje van bezienswaardigheden afgewerkt. De stupa van That Ing Hang besloot ik niet te bezoeken. Ik had geen zin om 15 km heen en nog eens terug te fietsen over grotendeels dezelfde weg als gisteren. Ik installeerde me met een cola op een overdekt terras aan de Mekong, en sloeg de digitale krant open.
Vandaag heb ik geen fietskilometers op mijn teller staan. Maar mijn stappenteller registreerde wel 12,36 gewandelde kilometers.
Fietsstatistieken:
0 km
0 u 0 min
0 km/u

15 november: Thakhek –> Savannakhet

De ontbijtruimte van het Boutique Hotel Le Bouton d’Or gaat officieel pas om 7u open. Dus arriveerde ik stipt om 7:00u om vast te stellen dat de ontbijtruimte reeds halfvol zat. Sommige gasten hadden het ontbijt al achter de kiezen en maakten aanstalten om door te gaan. Had ik dit op voorhand geweten, dan was ik zeker vroeger gaan ontbijten. Ik werkte mijn ontbijt zo snel mogelijk binnen want ik wilde zo snel mogelijk op de fiets liggen. Vandaag stond veruit de langste etappe op het programma, met name 130 km tussen de steden Thakhek en Savannakhet. Ik had deze nacht slecht geslapen, omdat ik me constant zorgen maakte over de rit. Zou ik wel voor het donker aankomen?
wp-1479209170290.jpg
Uiteindelijk lag ik om 7:50u op de fiets. Deze fietsreis ben ik nooit vroeger vertrokken dan vandaag. Aan het rondpunt sloeg ik rechtsaf. Drie kilometer verder bereikte ik snelweg #13. De snelweg maakt een omweg door het binnenland. De kortste route naar Savannakhet loopt volgens Maps.me via Thailand. De Mekong oversteken naar Nakhom Phanom, naar het zuiden fietsen, en in Mukhadan opnieuw de Mekong oversteken naar Savannakhet. Maar ik heb een standaard ‘single entry’ visum. Indien ik Laos voortijdig verlaat, moet ik opnieuw een visum aanvragen en betalen. Bijgevolg was de kortste route over Thailand uitgesloten.
wp-1479209189015.jpg
Snelweg #13 liep door een zacht golvend landschap. Niettemin beklom ik frequent steilere bulten met het kleinste voorblad. Halverwege fietste ik voorbij drie guest houses. Het is dus perfect mogelijk om deze lange etappe in twee te splitsen. Nadien fietste ik langs een suikerraffinaderij. De volgende kilometers passeerde ik vaak velden met suikerriet.
 wp-1479209224382.jpg
Ik sloeg de gebruikelijke frisdrankpauze over. Pas na 91 km stopte ik om 12:10u voor een kom noedelsoep. Na de lunch ging het plots moeizamer vooruit. De weg steeg nagenoeg onzichtbaar en het asfalt werd veel ruwer. Na 102 km bereikte ik in het dorp Seno de afslag naar Savannakhet.
wp-1479209260607.jpg
Vanaf de afslag ging de weg over het algemeen in dalende lijn. De weg had zelfs een afgebakende rijstrook voor fietsers en motorfietsers. Zo komt het dat ik reeds om vijf na drie in het centrum van Savannakhet arriveerde. Ik had ruim 130 km gefietst tegen de hoge gemiddelde snelheid van 23,38 km per uur. In deze fietsreis heb ik alleen in de rit naar Thakhek nog 0,03 km per uur sneller gefietst dan vandaag. Volgens mij toont de hoogtelijn van de etappe hoogstwaarschijnlijk een dalende trend. Ik zou de rit niet graag in de andere richting fietsen.
wp-1479209282052.jpg
In Savannaketh stopte ik bij het Hungheuang Hotel. Dit had ik op voorhand geboekt voor ongeveer 25,50 EUR per nacht. Mijn kamer op de tweede verdieping heeft twee eenpersoonsbedden, airco, een frigo, en een badkamer met een ligbad. Ontbijten is niet mogelijk, maar dat zoek ik morgen wel in de buurt. Op mijn gemak nam ik een bad. Na het bad wandelde ik naar de Mekong.
Fietsstatistieken:
131,69 km
5 u 38 min
23,38 km/u