Ervoor: De route

Eind deze maand begin ik aan een nieuw ligfietsavontuur. Na drie opeenvolgende fietsreizen in Zuidoost-Azië heb ik voorlopig genoeg in deze regio gefietst. Nu trek ik verder oostwaarts naar Japan. Ik zal een rondje van ruim 1.600 kilometer fietsen in Honshu. Dit is het grootste eiland van Japan. Het ligt centraal in de Japanse archipel. Van Tokyo fiets ik langs de oostkust naar Kyoto. Via de westkust en de Japanse Alpen keer ik terug naar Tokyo. Op het onderstaande kaartje kan je de grote lijnen van de geplande route bekijken. Klik op het kaartje om het te vergroten. Als je op deze link klikt, dan opent het kaartje in Google Maps. De rode lijnen wil ik fietsen, de blauwe lijnen zijn ferryverbindingen. Je kan alle GPX-routes in een ZIP-pakket downloaden via deze link.

Routeplan Japan 2018

De start en finish aan de luchthaven van Narita is gemarkeerd met een groene speld. Deze luchthaven ligt ongeveer 80 kilometer ten oosten van Tokyo. In de heenweg wil ik de metropool Tokyo met haar 40 miljoen inwoners vermijden. De stad ligt aan een baai met spitse landtongen. Met een ferry steek ik de Baai van Tokyo over. Het eerste rustpunt vormen de warmwaterbronnen op de flanken van Mount Hakone. Vervolgens fiets ik langs de vulkaan Fuji en de oostkust naar het Atsumi schiereiland. Een veerboot brengt me naar Toba aan de overkant. Dit is een perfecte uitvalsbasis om de omgeving van het oude tempelcomplex Ise Jingu te bezoeken. Vervolgens fiets ik naar de bekende cultuursteden Nara en Kyoto. Hier verblijf ik telkens enkele dagen.

Nadien keer ik in een grote boog terug naar Tokyo. Eerst steek ik door naar de westkust. Dan volg ik de kustlijn tot in Itoigawa. In een vallei dwars door de Japanse Alpen fiets ik opnieuw het binnenland in. Eerst bezoek ik het bekende kasteel van Matsumoto. Daarna klim naar het kuuroord Kusatsu in de Alpen. Na een dagje genieten in de warmwaterbronnen keer ik terug naar Narita. Deze keer stop ik wel enkele dagen in Tokyo.

Op papier is de route 1.621 km lang gespreid over 19 etappes. Gemiddeld zal ik dus 85,3 km per etappe fietsen. Uit mijn vorige fietsreiservaringen heb ik geleerd dat ik er gerust een paar honderd kilometer bij het theoretische kilometertotaal mag bijtellen. Het werkelijke totaal komt mogelijk in de buurt van de 2.000 km.

Voordien: De route

Volgende maand vlieg ik weer met mijn ligfiets naar Zuidoost-Azië. De bestemming van mijn fietsreis is deze keer Laos aangevuld met een stukje Thailand. Laos is een oude bekende voor mij. In 2008 beleefde ik er mijn allereerste verre fietsreis. Toen fietste ik van de hoofdstad Vientiane noordwaarts over de bergen naar Luang Prabang. Nu fiets ik zuidwaarts richting Pakse. Op het onderstaande kaartje kan je de ruwe lijnen van de geplande route bekijken. Klik op het kaartje om het te vergroten. Als je op deze link klikt, dan opent het kaartje in Google Maps.  De rode lijnen wil ik fietsen, de dunne groene lijnen zijn treinverbindingen.

Routeplan Laos 2016

Net als mijn vorige ligfietsreis land ik in Bangkok. Eerst rust ik een etmaal uit in de Thaise hoofdstad. De volgende avond neem ik de nachttrein naar het grensstadje Nong Khai aan de grens met Laos. Via de Vriendschapsbrug steek ik de Mekong en de grens met Laos over. Even verderop langs de Mekong bereik ik de hoofdstad Vientiane. Hier begint mijn ligfietsreis echt. Ik volg grotendeels autoweg #13 naar het zuiden tot Pakse. De eerste 250 km loopt deze weg meer oost dan zuid. Eenmaal verlaat ik de highway om het hinterland te verkennen. Na het bezoek aan de grot van Kong Lor fiets ik via Lak Sao over deels onverharde wegen naar Thakhek. Hier kom ik opnieuw autoweg #13 tegen. Over Savannakhet fiets ik langs de highway zuidwaarts naar Pakse. Vanuit deze stad aan de Mekong vertrek ik voor een tweede lus door het binnenland. Ik beklim het Bolaven plateau langs de achterkant. Ten slotte bezoek ik de tempelruïnes van Champassak voordat ik Laos verlaat bij de grenspost van Chong Mek

Terug in Thailand fiets ik naar het dichtstbijzijnde eindstation van de Thaise spoorwegen. In Ubon Ratchathani keer ik met de nachttrein terug naar Bangkok. De volgende ochtend stap ik in het station Hualamphong over op de boemeltrein naar Ayutthaya. Deze voormalige hoofdstad vol oude tempels staat reeds lang op mijn ‘to visit’ lijstje. Na mijn bezoek aan deze Unesco Werelderfgoed site fietst ik terug naar Bangkok. Twee dagen later vlieg ik terug naar huis.

Op papier is de route 1.471 km lang gespreid over 18 etappes. Gemiddeld zal ik dus 81,7 km per etappe fietsen. Uit mijn vorige fietsreiservaringen heb ik geleerd dat ik er gerust een paar honderd kilometer bij het theoretische kilometertotaal mag bijtellen. Het werkelijke totaal komt wellicht in de buurt van 1.800 km.