18 februari: Phnom Penh –> Takeo

De twee rustdagen in Phnom Penh zijn afgelopen. Vandaag fietste ik verder richting Kampot in het zuiden. Omdat de afstand te groot is om in één dag af te leggen, overnacht ik vanavond ergens halverwege in het stadje Takeo. Alvorens te vertrekken, plonsde ik nog een allerlaatste keer in het zwembad. Om kwart na negen lag ik pas op de fiets. Het Villa Langka hotel is gelegen in een zijstraat van de oprit van snelweg #2. Zonder veel zoeken fietste ik al gauw op de snelweg de hoofdstad uit. Na 20 kilometer viel mijn ketting van het voorblad door de hevige schok toen ik een ijzeren brug opreed.

IMG_0296

De vlakke snelweg #2 was meestal een lappendeken van opgevulde putten met een smalle en onverharde zijstrook. Het verkeer bestond voornamelijk uit motorfietsen, auto’s en bestelwagens. Af en toe passeerde er een zware vrachtwagen. Bussen heb ik nauwelijks gezien. Een paar kilometer voor Takeo is de afslag naar snelweg #3. Vanaf de afslag werd de weg breder met een geasfalteerde zijstrook, en was het wegdek nagenoeg een biljartlaken. Onderweg fietste ik langs een reclamepaneel voor Cambodia Beer. Dit bier is duidelijk straffer dan Red Bull. Met een flesje in de hand kan je immers vliegen zonder vleugels.

IMG_0297

s’Middags stopte ik aan een kruispunt om te lunchen. Een lang afdak van golfplaten herbergde enkele eenvoudige eetstalletjes. Toen ik stopte, diende de uitbaatster van een stalletje zonder vragen meteen een bord satés van gezouten varkensvlees en lever en een bord rijst op. In dezelfde beweging schonk ze een glas ijsthee voor me in. Op deze wijze manipuleerde ze me om haar stalletje uit te kiezen, en dat is haar goed gelukt. Voor mij zagen de eetstalletjes er allemaal eender uit.

Omstreeks kwart na twee met 75 kilometer op de teller arriveerde ik in de provinciehoofdstad Takeo. Ik nam voor 13$ een kamer met airco in het Daunkeo Guest House. Tegenover het guest house staat een geïmproviseerde volleybalhal. De vier zijden van het hoge afdak zijn bekleed met halfdoorschijnende bouwdoeken. Ze zorgen voor schaduw en verluchting. Onder het afdak hadden jongeren een volleybalnet opgespannen, en speelden ze een match onder vrienden.

IMG_0551

Na de warme douche verkende ik het uitgestrekte maar dunbebouwde stadje met de fiets. Onderweg stopte ik aan een motorfietsgarage om mijn ketting te oliën. Hoewel ik mijn portefeuille ostentatief bovenhaalde, wilde men geen geld aanvaarden voor deze dienst.

Fietsstatistieken:
83,51 km
3 u 35 min
23,28 km/u

17 februari: De genocide van de Rode Khmer

Gisteren bezocht ik de luchtige bezienswaardigheden voor toeristen zoals het Koninklijk Paleis en het Nationaal Museum. Een reis in Cambodja is evenwel niet volledig als je de gruwelijke kant negeert. Tussen april 1975 en januari 1979 heerste de Rode Khmer over Cambodja. Deze communistische partij wilde het land in een agrarische modelstaat omtoveren onder het motto iedereen boer en de rest zijn verraders en vijanden van de revolutie. Het paranoïde schrikbewind van Pol Pot en zijn klik doodde ruw geschat twee miljoen van zijn eigen inwoners. Vele Cambodjanen stierven van de honger en uitputting. Andere slachtoffers werden gemarteld en geëxecuteerd in concentratiekampen.

Mijn eerste stop was het Tuol Sleng Museum op een kleine drie kilometer van mijn hotel. Voordat de Rode Khmer aan de macht kwamen was dit een middelbare school. Net als Boko Haram vandaag was de Rode Khmer een fervente tegenstander van onderwijs. In de schoolgebouwen vestigden ze de gevangenis S 21 waar ze onschuldige Cambodjanen door middel van zware marteling tot bekentenis dwongen van dingen die ze niet hadden gedaan. Meer dan 17.000 mensen ondergingen hier de gruwelijkste martelingen.

IMG_0294

Om 12 uur had ik de voormalige school/gevangenis gezien, en volgde ik het spoor van het gros van de slachtoffers. Zij werden in vrachtwagens twaalf kilometer ten zuiden van Phnom Penh naar het executieterrein Choeung Ek gebracht. In tegenstelling tot de onfortuinlijke slachtoffers stopte ik onderweg voor een kom noedelsoep. Aanslepende wegenwerken hadden delen van de weg naar Choeung Ek herschapen in een afgrijselijk wasbord. Soms kon ik het wasbord omzeilen door achter motorfietsen te spookrijden op het betonnen rijvak van de andere richting.

Ik betaalde 6$ entreegeld voor de toegang tot het ‘killing field’ Choeung Ek. Voor dit bedrag kreeg ik een Nederlandstalige audiogids mee. De herdenkingsstupa gevuld met schedels van de slachtoffers domineert het executieveld. Ernaast liggen de massagraven waarvan de meerderheid is opgegraven. Het grillige microreliëf vol putten en heuveltjes getuigde van de massagraven.

IMG_0295

Vandaag was ik van plan om een klein onderhoud op mijn ligfiets uit te voeren. Ik wilde graag de bandenspanning terug op 5 bar brengen en de ketting oliën. Ik hoopte dit te kunnen doen bij een winkel waar ze mountainbikes aan toeristen verhuren. Mijn eigen pomp gebruik ik liever niet omdat ik schrik heb dat de bandenspanning na de pompbeurt lager zou kunnen zijn dan ervoor. In de heenweg ben ik langs de Bike Shop gepasseerd. De naam dekte de lading niet, het was meer een motorbike shop. Toen ik met gebaren uitlegde dat ik mijn banden wilde oppompen, pakte de mecanicien een dik stuk slang zonder aansluiting. Wijselijk deed ik meteen teken dat het niet meer hoefde, en ben ik verder gefietst. Momenteel fiets ik nog zeer vlot, vandaag haalde ik gezwind een kruissnelheid van 30 km/u. Ook het schakelen verloopt soepel. Bijgevolg behoud ik liever wat ik heb als ik niet zeker ben dat het een verbetering zal zijn. Op de terugweg wilde ik het nog eens bij een andere fietsenzaak proberen, maar ik kon de winkel niet vinden. Op de koop toe reed ik vast in de file. Uiteindelijk keerde ik terug naar mijn hotel, waar ik pas om 16 uur aankwam. Er schoot vandaag niet veel tijd over om aan het zwembad te liggen.

Fietsstatistieken:
27,72 km
1 u 28 min
18,82 km/u

16 februari: Sightseeing in Phnom Penh

In Phnom Penh heb ik een rustmoment van twee dagen ingelast. Vandaag sliep ik uit tot acht uur. Ik stelde in het ontbijtbuffet van het hotel een kom müesli met yoghurt en vers fruit samen, dat was lang geleden. Na het ontbijt gaf ik mijn vuile was af in een guest house een straat verder. Ik had immers over het hoofd gezien dat een chique hotel voor elke extra dienst buitensporig veel aanrekent. Het Villa Langka Hotel hanteert een gedifferentieerde prijslijst voor de wasdienst, die me in het totaal 12,60 $ zou kosten. In vergelijking kost het wassen van 1 onderbroek (0,80$) hier meer dan mijn hele was in het King Boutique Hotel in Siem Reap (0,75$). Toevallig vond ik in de buurt een goedkoop guest house dat mijn hele was van 1,1 kg voor 1,50$ deed.

De eerste bestemming van mijn sightseeing tour was het Koninklijk Paleis. Ik kwam er om vijf voor tien aan en parkeerde mijn ligfiets op een bewaakte motorfietsparking op de hoek van het domein. Cambodja is een constitutionele monarchie, en evenals koning Filip en koning Willem-Alexander doet koning Norodom Sihamoni niets anders dan lintjes knippen. De koning verblijft wel in het Koninklijk Paleis, dus bepaalde delen waren niet toegankelijk. Omstreeks kwart na tien werd ik reeds verjaagd uit de zone rond de troonzaal. Ik dacht eerst dat ze voorzorgen namen om tijdig aan hun lange middagpauze te kunnen beginnen. Het Paleis is immers gesloten tussen 11 en 14 uur. Achteraf zag ik een limousine wegrijden met een vlaggetje op de motorkap met veel zwart die ik niet kon thuisbrengen. Vermoedelijk had de koning intussen een ambassadeur in de troonzaal geaccrediteerd.

IMG_0293

Nadien bezocht ik het nabijgelegen Nationaal Museum, dat voornamelijk beelden tentoonstelde uit de periode voor, tijdens en na Angkor. Fotograferen was verboden, dus ik kan hierbij geen foto publiceren. Toen ik het museum voor bekeken hield was het middag. Ik wandelde naar een overdekte markt in de buurt. Ik at er rijst met kippenbotjes, in feite meer bot dan kip. Na de lunch wandelde ik naar Wat Ounalom, dat is de hoofdzetel van het Cambodjaanse boeddhisme. De site stond vol moderne tempels (of waren het monnikenverblijven?). Een oude man bij een stupa deed teken om te komen. Hij opende een kleine donkere ruimte met een boeddhabeeld. Hij stak een wierrookstokje aan en gaf het aan mij. Vervolgens doopte hij een bundel wierrookstokjes in water, en begon me ritueel te zegenen (oneerbiedig gesteld mijn bril nat te sprenkelen). Na afloop van de ceremonie legde ik een gift in de schaal voor het boeddhabeeld. Ik wandelde terug naar mijn ligfiets langs de promenade aan de monding van de Tonle Sap rivier in de brede Mekong. De promenade was omzoomd door landenvlaggen. De Belgische vlag hing tussen de Irakese en de Vietnamese vlag.

IMG_0290

Vervolgens fietste ik naar Wat Phnom. Deze kunstmatige tempelberg is midden in een rondpunt gelegen met een omtrek van 700 meter (dat heb ik achteraf met de kilometerteller nagemeten). Hier zou reeds in de 15de eeuw een tempel op gebouwd zijn, maar na opeenvolgende vernieuwbouwprojecten is de huidige tempel uit de vorige eeuw niet zo bijzonder.

IMG_0291

Mijn laatste bezoek betrof de centrale markt Psar Thmey. Deze overdekte markt is gehuisvest in een enorme koepel met vier armen. Onder de centrale koepel zaten juweliers, en in de armen werd voornamelijk kleding verkocht. Rondom de markt zat het verkeer helemaal strop.

IMG_0292

Volgens de fietsreisgids van Bernadette Speet kan je je fiets bij de toeristische attracties en op de lokale markten voor 100 tot 200 Riel (0,02 tot 0,04 EUR) parkeren op een bewaakte motorfietsparking. Dit klopt, maar intussen is de prijs vertienvoudigd. Aan het Koninklijk Paleis betaalde ik 2.000 Riel (0,43 EUR), aan Wat Phnom 1.000 Riel (0,22 EUR), en aan de Psar Thmey slechts 500 Riel (0,11 EUR). Uiteindelijk is dit nog steeds weinig geld om achteraf je fiets ongedeerd terug te zien.

Na het bezoek aan de markt fietste ik terug naar het hotel. De rest van de namiddag rustte ik uit aan het zwembad.

Fietsstatistieken:
10,40 km
0 u 35 min
17,55 km/u

15 februari: Kampong Chhnang –> Phnom Penh

Net als gisteren werd ik vanzelf wakker, en ontbeet ik vervolgens in het restaurant van het hotel. Ik kreeg geen menukaart in handen, en als Westerling kon ik kiezen tussen omelet of spiegelei. De Cambodjaanse gasten aten allemaal noedelsoep. Even voor half negen lag ik op de fiets voor het laatste stuk naar de hoofdstad Phnom Penh. In de streek wonen de Cham, een etnische moslimminderheid. Langs de weg passeerde ik vele moskeeën. Niettemin zag ik tussenin ook boeddhistische tempels. De Cham en de Khmer wonen dus vreedzaam door elkaar.

IMG_0288

De kwaliteit van het wegdek wisselde voortdurend, maar was meestal slechter dan de afgelopen dagen. Ook de kwaliteit van de zijstrook varieerde van onverhard over opgelapt tot soms gladder en beter dan de hoofdstrook. Onderweg ben ik enkele kleine heuvels overgefietst. De eerste heuvel na 5 kilometer was evenwel helemaal niet zo stijl als het onderstaande verkeersbord suggereert. Ik ben er tegen meer dan 20 km per uur overgevlogen. Volgens mij heeft de lokale Group Janssens dit leugenachtige verkeersbord aan een corrupte ambtenaar van Wegen en Verkeer verpatst. Bij de volgende echte heuvels ontbrak dit verkeersbord.

IMG_0287

Evenals gisteren hield ik mijn lunchpauze omstreeks 11:30u na 59 km. Vijf kilometer na de lunchpauze begon een strook van wegenwerken van zeker vijftien kilometer. Men werkt aan de verdubbeling van het aantal rijstroken. Links groeven graafmachines een diepe gracht, vermoedelijk voor de afwatering van het regenwater in het regenseizoen. Rechts legden de wegenwerkers vijf meter lager twee nieuwe rijstroken aan. Na ophoging komen de nieuwe stroken waarschijnlijk op hetzelfde niveau als de oude baan. De aansluiting van de huizen met de straat was abrupt afgebroken. Vele paalwoningen waren onbereikbaar geworden na de afbraak van hun oprit. Door de wegenwerken werd de oude asfaltweg voortdurend onderbroken door zandstroken met diepe putten. Het fietsen werd zo een stoffige bedoening. Op één van de eerste abrupte zandstroken werd ik meteen ingehaald door een kleine vrachtwagen. Door de enorme stofwolk was mijn gezichtsveld plotseling beperkt tot minder dan twee meter. Ik had schrik dat een wagen mij langs achter zou aanrijden, maar dat is gelukkig niet gebeurd. Overigens fietste ik vanaf de wegenwerken tot Phnom Penh veel vlotter, met uitzondering van de zandstroken natuurlijk. Om nog even terug te komen op de hangmatcultuur van Cambodja (niet pejoratief bedoeld), in het onderstaande kleine kraampje langs de weg hingen meer dan tien hangmatten. Zouden ze die verhuren aan passanten die een uiltje willen knappen?

IMG_0289

Om 14:15u kwam ik in Phnom Penh bij het Villa Langka Hotel aan. Dit chique hotel had ik thuis reeds geboekt. Voor 50$ per nacht heb ik een eenspersoonskamer met een twijfelaar, airco en fan, wifi, minibar en minisafe. Het hotel is zo chique dat ik mijn ligfiets overdag niet in de binnentuin mag parkeren, dat vind ik wel een minpuntje. Ik heb mijn ligfiets op straat tegenover de poort van het hotel aan een boom vastgelegd. De poort wordt de klok rond bewaakt door security. Vannacht mag mijn fiets gelukkig wel binnen slapen. Nadat ik in de douche het vele stof had afgespoeld, bracht ik de rest van de namiddag door in een comfortabele ligzetel aan het zwembad. Na drie opeenvolgende lange ritten had ik dit wel verdiend. Op dit moment staat mijn teller op 846 fietskilometers, waarvan ik slechts een twintigtal in Thailand heb gefietst.

s’Avonds ben ik gaan eten op het terras van het aanpalende restaurant waarop ik vanuit mijn kamer neerkijk. Ik bestelde ‘Chicken Khmer kreng’. Het kreng had gelukkig niet de Nederlandse betekenis, want de kip werd geserveerd in een lekker sausje met warme groenten en pindanoten. Binnen hielden lokale jongeren een verjaardagsfeestje met taart en luide muziek.

Fietsstatistieken:
93,90 km
4 u 13 min
22,29 km/u