8 november: Paksan –> Vieng Kham

Zoals de voorbije dagen stond ik om 7 uur op. Maar deze ochtend vond ik niet meteen een noedelshop om te ontbijten. Vlakbij mijn hotel had ik gisteren twee mogelijkheden gespot. Maar de ene was gesloten, en de andere bleek toch geen noedelshop te zijn. Uiteindelijk vond ik er één 400 meter verder in een zijstraat. Het tijdverlies bleek relatief. Vandaag vertrok ik 5 minuten vroeger dan gisteren in hetzelfde weer: zwaar bewolkte lucht en regelmatig periodes van zachte regen. Eerst fietste ik in de Mekongvlakte. Maar na 23 km stopte de vlakte abrupt met een korte maar tamelijk steile klim. Nadien ging het vaak op en neer. Ik had het gevoel dat ik moeizaam fietste, vermoedelijk door de ruwe asfalt. Na het stadje Pakkading op 40 km werd het asfalt veel gladder en fietste ik merkbaar vlotter. Onderweg zag ik regelmatig uithangborden van guesthouses. Er is dus voldoende keuze voor wie onderweg wil overnachten.
 wp-1478610825353.jpg
Ik besloot om de gebruikelijke frisdrankpauze vandaag over te slaan. Pas om 11:45u stopte ik aan een grote noedelshop voor de lunchpauze. Eén van de lokale klanten nam ongevraagd plaats tegenover mij aan mijn kleine tafeltje. Er waren genoeg tafels vrij in het restaurant, maar ik liet hem betijen. Plots zag hij een kans om mijn bril te grijpen die op tafel lag. Ik kon net op tijd het andere been van de bril grijpen en maakte hem terstond duidelijk dat ik dit niet waardeerde. Hij droop af naar een ander tafeltje. Mijn bril is geen raar speelgoedje maar essentieel om hier rond te kunnen reizen.
 wp-1478610840317.jpg
Na de middag bleef het droog en scheen de zon af en toe door de wolken. Zonder pauze fietste ik naar de eindbestemming van vandaag: het dorp Vieng Kham aan de afslag van snelweg #8 naar Vietnam. De laatste kilometer voor de afslag zag ik minstens vijf guesthouses van wisselende kwaliteit. Bij de afslag maakte ik rechtsomkeer, en ik besloot het Siviengsam Guest House te nemen. Voor 100.000 Kip (11,12 EUR) heb ik een kamer met airconditioning, dubbel bed, warme douche, Frans toilet én wifi.
Na de douche verkende ik te voet de hoofdbaan van het dorp. In een noedelshop dronk ik een cola terwijl ik dit blogbericht schreef. Plots viel er een flinke stortbui uit de hemel. Gelukkig was ik reeds aangekomen op mijn bestemming, en kon ik onder een afdak naar de stortbui kijken.
 wp-1478610853495.jpg
s’Avonds wandelde ik in de regen naar het dichtstbijzijnde busrestaurant. In de buurt zijn er drie grote restaurants voor passerende reizigers. Alledrie worden ze uitgebaat door Vietnamezen. Dit dorp ligt immers aan de afslag naar Vietnam. De grote hal van het busrestaurant bevat tientallen tafels. Het restaurant was leeg en de familie ruimde reeds op. Ik vroeg met een eetgebaar of ik nog iets kon eten. Na de vriendelijke bevestiging kon ik met de taalhulp van de Lonely Planet rijst met kip en omelet bestellen. Inclusief een flesje water betaalde ik amper 20.000 Kip (2,23 EUR).
Fietsstatistieken:
90,82 km
4 u 19 min
21,03 km/u

7 november: Pak Ngum –> Paksan

Toen ik deze ochtend om 7 uur opstond, was het zachtjes aan het regenen. Mijn was hing buiten aan een droogrek, en die was nu even vochtig als gisterenmiddag na de wasbeurt in de lavabo. Vanavond zal ik de T-shirt en onderbroek opnieuw te drogen hangen. Om kwart voor negen vertrok ik naar het provinciestadje Paksan. Het begon opnieuw te druppelen toen ik de oprit van het hotel af fietste. Net als gisteren fietste ik door een golvend landschap, maar nu waren de golven langer en steiler. In tegenstelling tot gisteren fietste ik vandaag trouw over snelweg #13.
Thakhek250km.jpg
Onderweg passeerde ik vele guesthouses. Om de vijf kilometer zag ik wel een uithangbord van een guesthouse. De overnachtingsmogelijkheden waren dus talrijk. Er is geen nood om al bij Hotel Bouavanh te stoppen, je kan gerust één van de volgende gelegenheden nemen. Na 41 km stopte ik voor een colapauze.
Colapauze.jpg
Nadien kwam ik geen guesthouses meer tegen. 25 km verder stopte ik voor de lunch. Tot mijn verbazing bood de noedelshop wel eetstokjes aan maar geen lepel om de bouillon binnen te lepelen. Toen ik me klaar maakte om te vertrekken, begon het te regenen. Ik wachtte tot de bui gepasseerd was, en 20 minuten later dan gepland lag ik terug op de fiets. Helaas begon het al snel terug te regenen. In de zachte regen fietste ik verder. Inmiddels was ik terug in de brede vlakte van de Mekong, en werd het golvend landschap uitgevlakt. Aan de kant van de weg stonden plots tientallen kraampjes met gedroogde vis.
Gedroogde-vis.jpg
Om 15:30u kwam ik in de regen aan in het provinciestadje Paksan. Ik maakte eerst een ommetje langs het Saymongkhoune Guesthouse nabij het busstation, maar ik besloot om door te fietsen naar het Paksan Hotel. Hier nam ik voor 140.000 Kip (15,57 EUR) een lange kamer met airco, dubbel bed, frigo en onbeveiligde wifi. De informatie die het hotel verspreid is eentalig Vietnamees. Dit is duidelijk een hotel van Vietnamezen voor Vietnamezen. Na de douche fietste ik naar de monding van de lokale rivier Xan in de brede Mekong.
Monding_Xan_in_Mekong.jpg
Toen ik bij mijn terugkomst het blogbericht van gisteren wilde publiceren, werkte de WordPress app onbegrijpelijk tegen. WordPress publiceerde alleen de titel zonder de tekst en de foto’s. Na enkele vergeefse pogingen slaagde ik om het bericht te publiceren via de website van WordPress.
s’Avonds fietste ik naar het Thongsaiylom Restaurant twee kilometer verder op snelweg #13. Gelukkig had de snelweg straatverlichting behalve voor de laatste 100 meter. Ik had dit restaurant gevonden op Google Maps. Het heeft een hoge quotering van 4,4 op 5 en verscheidene goede Laotiaanse recensies, dus dat wilde ik eens proberen. De opdienster gaf me een natte Laotiaanse menukaart die vandaag duidelijk in de regen had gelegen. Ik kon er niets van maken. Gelukkig stond er een soort van koud buffet opgesteld. Ik wees op de kippenstukjes en de rijst met groentjes, maar die kreeg ik niet. In ieder geval kon ik zo mijn interesse in rijst met kip overbrengen. Uiteindelijk bracht ze een bord warme rijst en een bord lekkere gepaneerde en gefrituurde kippenvleugeltjes. Samen met een grote fles Beerlao kostte dit 50.000 Kip (5,56 EUR). Ook in een restaurant van deze prijsklasse liepen de katten onder de tafel en schuurden tegen de benen. Eén van de katten zette haar voorpoten op mijn been en miauwde om een kippenbotje.
Katten_op_vinkenslag.jpg
Fietsstatistieken:
95,57 km
4 u 31 min
21,18 km/u