19 november: Napong –> Pakse

Ondanks de harde matras heb ik goed geslapen. Zo goed dat de wekker me uit een droom haalde. Ik wandelde naar het dorp voor een kom noedelsoep. Ik verschoot toen ik afrekende. De dame van de noedelsoep vroeg 20.000 Kip (2,31 EUR), dat is dubbel zoveel als gewoonlijk. Rond half negen begon ik aan de laatste etappe naar Pakse. Aan weerszijden van de weg doemden er steile heuvels op.
wp-1479555535676.jpg
De weg ging licht op en neer tot kilometer 33. Dan volgde bijna 15 kilometer met vals plat en enkele heuvels. Eenmaal dit voorbij ging het tempo terug omhoog.
wp-1479555575007.jpg
Ergens onderweg fietste ik voorbij een ambachtelijk verwerkingsbedrijfje van PMD-afval. De tuin van een hutje met een golfsplaten dak stond vol puinzakken met PET-flessen. Tussen de puinzakken lag het vol plastic flessen.
wp-1479555587184.jpg
Na ongeveer 62 kilometer verdriedubbelde het aantal rijstroken per richting. Het leek een beetje op een Belgische autostrade maar dan met amper verkeer en een aparte fietsstrook. Twee kilometer verder stopte ik eindelijk voor de lunch. Ik keek reeds geruime tijd uit naar een geschikte noedelshop, maar geen enkele voldeed aan mijn voorwaarden. Ofwel was er geen schaduw, ofwel geen zitplaatsen met leuning, ofwel zat de noedelshop reeds barstensvol.
wp-1479555604546.jpg
Toen ik na de lunch terug vertrok, bereikte ik onverwacht snel mijn eindbestemming. Volgens Maps.me zou ik moeten omrijden wegens een ontbrekende brug over de rivier Xe Don. Vlak na de luchthaven was er een afslag naar links, maar ik volgde rechtdoor de hoofdbaan. Dit bleek de juiste keuze te zijn, want 20 minuten na mijn lunchpauze stond ik reeds in het centrum van de stad Pakse.
wp-1479555617411.jpg
Even later stopte ik aan het Paksé Hotel. Hier had ik van thuis uit rechtstreeks bij het hotel een kamer geboekt voor 420.000 Kip of 52,50 $. Mijn kamer is duidelijk kleiner dan de motelkamers van de afgelopen dagen, maar compenseert dit in luxe. Voor het eerst sinds Vientiane nam ik de lift naar boven.
Bij de stadsverkenning keek ik speciaal uit naar wasserijen. Ik spotte er twee onderweg. Toen ik langs de andere kant terug aan mijn hotel kwam, zag ik er nog één schuin tegenover mijn hotel. Ik haalde mijn vuile was op in mijn kamer, en deed het binnen voor 25.000 Kip (2,88 EUR). Toen was het 16u en koffietijd. In het Sinouk Café bestelde ik een dubbele espresso en een koffiekoek met amandelen. De koffie teelt het café op de eigen plantage op het Bolaven Plateau. Over vier dagen beklim ik dit plateau, dus dit was een klein voorafsmaakje.
Fietsstatistieken:
70,02 km
3 u 21 min
20,88 km/u

18 november: Ban Nonphay –> Napong

Na een goede nachtrust op een extreem dikke en degelijke matras stond ik om 6:40u op. Ik wandelde naar de noedelshop waar ik gisteren de stamgast was. Nu serveerde de kokkin wel noedelsoep. Iets na acht uur lag ik op de fiets. Na 16 km kwam ik in een onaangekondigde meeting van wereldfietsers terecht. Eerst kruiste ik een koppel jonge Zuid-Koreanen. We waren elkaar nog aan het begroeten, toen er uit mijn richting een geroutineerde Zwitserse fietsreiziger aankwam. Dagenlang kwam ik geen fietsreizigers tegen, en nu drie tegelijkertijd. Vijftien kilometer verder stak ik nog twee vrouwelijke fietsreizigers voorbij, maar ze hadden me niet gezien. Ik keuvelde enkele minuten met de Koreanen en de Zwitser en ik fietste verder.
wp-1479466622977.jpg
Enkele kilometers verder had ik iets te vieren, met name de duizendste fietskilometer van deze fietsreis. De weg had geen zin om mee te vieren. Ik had voortdurend het gevoel dat de weg vals plat afwisselde met heuvels zonder veel afdalingen. Het wegdek van ruw asfalt bevatte dikke kiezels. Omdat ik trager dan verwacht fietste, besloot ik om de gebruikelijke frisdrankpauze over te slaan. Pas na 68 km verdween de valsheid van de weg en had ik eindelijk een rechtvaardig fietsgevoel. Ik stopte om 12:20u na 74 km aan een kleine noedelshop voor een snelle lunchpauze. Veertig minuten later lag ik terug op de fiets.
wp-1479466639850.jpg
De eindbestemming van deze etappe was Khong Xedong. Maar op 7 kilometer van dit kleine stadje zag ik vlak voor het dorp Napong een guest house. Napong ligt aan de afslag naar de provinciehoofdstad Salavanh. Ik twijfelde om hier al te stoppen. Maar toen ik in het dorpscentrum tal van restaurantjes zag, besloot ik om hier te overnachten. Het Keobouasay Xokpaseuth Guest House ligt 200 meter van de snelweg. Het lijkt een architecturale kopie van het guest house van gisteren. Drie rijen kamers in U-vorm met vooraan een balkon over de volledige lengte. Voor 80.000 Kip (9,05 EUR) nam ik een kamer met een dubbel bed en een badkamer met warme douche. De matras is een flink stuk dunner en harder dan gisteren. Er hangt een aircotoestel aan de muur, maar zonder afstandsbediening werkt de airco natuurlijk niet. In tegenstelling tot gisteren kwam het guest house de belofte van wifi wel na.
wp-1479466657520.jpg
Toen ik terugkwam van de gebruikelijke dorpsverkenning, vroeg ik de hotelbaas naar de afstandsbediening. Met gebaren maakte hij duidelijk dat hij me de afstandsbediening zou geven voor een extra 20.000 Kip (2,26 EUR). Ik was opnieuw flink aan het zweten na de korte wandeling, dus ik betaalde met plezier de meerprijs.
wp-1479466673603.jpg
s’Avonds wandelde ik terug naar het centrum. In de talrijke restaurantjes schafte de pot overal hetzelfde: gespietste dieren op de barbecue met kleefrijst. Wijselijk koos ik niet voor de kikkers en onbekende diersoorten, maar hield ik het bij een volledige kip. Het was een mager beestje, veel vlees zat er niet aan. Ze werd opgediend in grof gehakte stukken met alles erop en eraan, ook de gegrilde kop en de poten met de nagels. Ik betaalde 45.000 Kip (5,09 EUR) voor de hele kip plus 5.000 Kip (0,57 EUR) voor het mandje kleefrijst.
Fietsstatistieken:
97,29 km
4 u 43 min
20,59 km/u