24 mei: Nagano –> Kusatsu Onsen

Deze morgen scheen de zon tussen de wolken. De bergen waren wel nog onder een dikke grijze wolkenlaag verstopt. Vandaag stond de zwaarste bergrit van mijn ‘Tour du Japon’ op het programma. In twee lange beklimmingen zou ik 1.500 hoogtemeters  moeten overwinnen. De beloning was evenredig: twee nachten verblijven in één van de beste kuuroorden van Japan. Ik had een route uitgestippeld waarbij ik de zwaarste cols kon vermijden. De omweg van 25 kilometer pakte ik erbij. Eerst zou ik langs de Chikuma rivier naar Ueda fietsen, om dan Route #144 door de bergen naar Kusatsu Onsen te volgen.
Omdat mijn was gisterenavond niet op tijd droog was, kon ik niet vroeg gaan slapen. Alles schoof dus op, en ik lag pas om kwart na acht op de fiets. Voorbij de eindeloze buitenwijken bereikte ik de Chikuma rivier. Vervolgens fietste ik twintig kilometer over een vrijliggend fietspad op de rivierdijk. Onderweg passeerde ik vier compacte golfterreinen. Japanners hebben voldoende aan een oppervlakte van twee tot drie voetbalvelden om te kunnen golfen.
Vlak voor Ueda verliet ik de rivier en begon ik aan een lange beklimming van 26 kilometer. Intussen won de blauwe lucht het stilaan van de wolken. Na enkele zware kilometers bereikte ik Route #144. Deze weg klom in het begin aan een redelijk steigingspercentage.
Om 12 uur stopte ik aan een noedelrestaurant. Ik bestelde een kom noedelsoep,  maar door het taalprobleem kreeg ik een bord met koude noedels en een paar potjes garnituur. Het koppel naast mij dat me hielp bij het bestellen kreeg wel warme noedelsoep. Ik dacht aan de topsporters die dagelijks een berg spaghetti verorberen, en at mijn koude noedels op.
Na de lunchpauze werd Route #144 veel steiler. De laatste kilometers klom ik aan meer dan 10%. Op een hoogte van 1.362 meter bereikte ik eindelijk de top.
Vervolgens daalde ik 17 kilometer aan een stuk af tot een hoogte van 800 meter. Dan sloeg ik linksaf Route #59 in en begon ik aan de slotklim. Eerst klom deze weg geleidelijk, maar tussen de kolenvelden moest ik toch hard op de pedalen stoempen. Tussendoor daalde ik even af. De laatste kilometers op Route #292 waren terug aan een hellingsgraad van 10%. Vlak voor Kusatsu bereikte ik de top van ongeveer 1.260 meter. Na een korte maar zeer steile afdaling arriveerde ik om vijf uur in het kuuroord Kusatsu.
De volgende twee nachten logeer ik in de ryokan Tamura in het centrum van Kusatsu Onsen. In mijn kamer in Japanse stijl trok ik snel de klaarliggende yukata aan en repte me naar de onsen. Behalve de publieke mannen- en vrouwenbaden heeft de ryokan ook twee privébaden. Eentje was vrij, en na de wasbeurt stapje ik in het gloeiend hete water in de grote natuurstenen ton. Kenmerkend voor Kusatsu is dat de mineralen het troebele water wit kleuren. Het lijkt alsof het water is aangelengd met melk.
Fietsstatistieken:
94,86 km
5 u 49 min
16,29 km/u

23 mei: Matsumoto –> Nagano

De verse koffiekoeken die ik gisteren in de supermarkt had gekocht waren deze ochtend nog eetbaar. Ik spoelde de koeken door met lauwe oploskoffie. De thermos met warm water stond immers al van gisterenmiddag op mijn kamer in de ryokan. De kleine bokaal oploskoffie had ik in Kyoto gekocht, en zal de volgende dagen nog af en toe van pas komen.
Volgens de weersvoorspelling zou het vandaag om 12 uur in Matsumoto beginnen regenen. In mijn eindbestemming Nagano zou de regenbui pas rond 17 uur losbarsten. Het doel was dus om vóór de middag ver genoeg weg te zijn van Matsumoto en daarna tijdig in Nagano aan te komen. Ik nam niet de kortste route naar Nagano. Ik volgde de rivier Sai die door de bergen van Matsumoto naar Nagano stroomt.
Eerst fietste ik zes kilometer door de buitenwijken van Matsumoto naar de oever van de rivier. Dan fietste ik even op de drukke Route #19. Al snel leidde de gps me naar een rustigere weg die van dorp tot dorp in het glooiende landschap liep.
Toen het dal vernauwde, kwam ik terug uit op Route #19 naast de rivier. Deze bijwijlen drukke weg volgde meer dan 50 kilometer de grillige loop van de rivier stroomafwaarts door de bergen. Nagano ligt 200 meter lager dan Matsumoto. Wegens het glooiende landschap was het niet comfortabel om de hele tijd op het middelste voorblad te fietsen, maar ik deed het toch.
Eenmaal omringd door de bergen begon het te druppelen. Echt hard regende het niet. Uit voorzorg borg ik mijn smartphone en portefeuille op in mijn banaantassen. Terwijl het heel de tijd bleef druppelen fietste ik zonder regenbescherming verder.
Tegen de middag bereikte ik de vlakte van Nagano. Hier begon het geleidelijk aan minder te druppelen. Er waren hier ook geen bergen om de regenwolken naar boven te stuwen. Ik begon uit te kijken naar een restaurant om te lunchen. In de laatste kilometers tussen de bergen was ik een snelwegparking met een paar restaurants voorbijgefietst. Toen vond ik het nog iets te vroeg om te lunchen. Terwijl de gps me door de buitenwijken van Nagano leidde, vermeed hij zorgvuldig elk restaurant. Pas in downtown Nagano op 500 meter van mijn hotel spotte ik een filiaal van de Sukiya fastfoodketen. Ik nam mijn tijd om te lunchen. Ik wilde niet voor de check-in tijd bij het hotel aankomen. In Nagano overnacht ik in het chique Hotel Metropolitan naast het station. Vele maanden geleden had ik hier een kamer geboekt voor bijna de helft van de normale prijs.
Ik liet mijn bagage in mijn kamer achter en stapte terug op de ligfiets. Het druppelen was intussen over. Ik fietste naar de Zenko-ji tempel aan de andere kant van de stad. Op deze site staan een grote houten tempel en een houten poort uit de vroege achttiende eeuw.
Na een korte wandeling op de tempelsite fietste ik terug naar het hotel. Na de douche wandelde ik naar een supermarkt. Het begon opnieuw te druppelen, maar ik stoorde me er niet aan. ’s Avonds was het iets harder aan het regenen. Het hotel heeft een rechtstreekse toegang tot het station, dus ben ik zonder buiten te komen in één van de restaurantjes in het stationsgebouw gaan eten.
Fietsstatistieken:
83,55 km
3 u 53 min
21,48 km/u