11 november: Bagan –> Popa

Nadat ik deze morgen nog eens van het uitgebreide ontbijtbuffet had genoten, lag ik om 8:26u op de fiets. Vandaag was de bestemming Popa, een uitgedoofde vulkaan met een tempelcomplex op een klif. De eerste 15 kilometer waren vals plat. Vervolgens ging het heuvel op heuvel af, de ene al wat steiler dan de andere. Nadien volgde een zachte afdaling van meerdere kilometers. De afdaling werd meteen cash betaald, want de verloren hoogte moest ingehaald worden via een steile klim met haarspeldbochten. De kwaliteit van het wegdek was goed voor de Myanmarese normen, zelfs bij het stuk secundaire weg.

De weg tussen Bagan en Popa

Tenslotte arriveerde ik aan de afslag naar het dorp Popa aan de voet van de berg. Hier was al meteen een hotel. Ik wilde niet het eerste het beste hotel nemen, dus op zoek naar alternatieven fietste ik verder naar het dorp Popa. Het centrum van dit dorp is een T-sprong. Ik fietste de twee overige wegen enkele honderden meters in zonder een hotel tegen te komen. Nochtans stelt de Lonely Planet dat er meerdere guest houses in Popa zijn, plus het top-end hotel Mount Popa Resort. Ik fietste terug naar dat ene hotel, de Nay Minn Thar Inn. Voor 45$ nam ik er een relatief duur stuk van een bungalow. In tegenstelling tot Bagan zijn de bungalows in Popa niet rond een zwembad gegroepeerd. Het personeel is alvast zeer vriendelijk en attent. Niettemin heb ik de indruk dat er nauwelijks of geen gasten zijn, en dat ik nagenoeg zeker de enige westerling ben.

De tempelrots van Popa

Nadat ik mijn bagage had achtergelaten, fietste ik terug naar Popa om te lunchen. Vervolgens fietste ik verder naar het tempelcomplex op de rots. Onderweg kwam ik plots alsnog een guest house en een hotel tegen. Te laat, want ik had reeds een kamer in het eerste hotel genomen. Het tempelcomplex staat op een bijna loodrechte rots. Met een trap klommen de pelgrims en de schaarse toeristen naar boven. De rots is bewoond door beige aapjes die de trap volpoepen. Enkele mannen kuisten de apenstront van de trap, en vroegen in ruil een ‘donation’. in het tempelcomplex worden ‘nat‘ aangebeden. Dit zijn oeroude animistische goden. In Myanmar leven de ‘nat’ in symbiose met het boeddhisme. Boven op de rots was er een adembenemend uitzicht in alle richtingen.

Apen op de tempelrots van Popa

’s Avonds heb ik in het restaurant van het hotel gegeten. Op voorhand had het personeel me reeds gevraagd wat ik wilde eten. Ik was immers de enige restaurantbezoeker. Het was een speciale ervaring om te eten terwijl er drie personeelsleden alleen voor mij stand-by stonden. Tijdens het eten kreeg ik plots schrik. Als ik effectief de enige gast ben, dan is het relatief makkelijk om me te vermoorden en mijn geld te pikken. Niemand weet dat ik hier in dit hotel ben. Indien dit blogbericht op het internet verschijnt, dan mogen jullie gerust zijn. Dan was mijn angst onterecht, en heb ik het overleefd.

Fietsstatistieken:
61,15 km
3 u 30 min
17,41 km/u

Proloog: De route

Uiteraard heb ik al een route van mijn ligfietsreis in Myanmar uitgestippeld. Op het onderstaande kaartje kan je de ruwe lijnen van de geplande route bekijken. Klik op het kaartje om het te vergroten. Als je op deze link klikt, dan opent het kaartje in Google Maps. De rode lijnen wil ik fietsen, de dunne groene lijnen zijn transfers met het openbaar vervoer.

Routeplan Myanmar 2013

Ik land in Yangon, een miljoenenstad aan de rivierdelta. Vervolgens neem ik de nachtbus naar Mandalay, de tweede stad van het land, gelegen in de centrale vlakte in het binnenland. In Mandalay begint mijn fietstocht. Via Monywa en Pakokku fiets ik naar Bagan. Deze Unesco Werelderfgoed site bevat duizenden stokoude stupa’s. Vervolgens fiets ik verder via de vulkaantempel Mount Popa naar Meiktila. Hier neem ik de nachtbus naar de stad Bago nabij Yangon. Bijgevolg pas ik voor de toeristische trekpleister van Inle Lake. Heen en terug naar dit meer fietsen zou teveel tijd kosten, zelfs al neem ik één keer het openbaar vervoer. Bovendien ben ik zeer nieuwsgierig naar de provincies Bago en Mon in het zuidoosten van Myanmar. Deze streek zou onterecht veel minder bezocht worden door toeristen.

Vanuit Bago wil ik via Kyaikto (Golden Rock) over Thaton naar de karstheuvels van Hpa-An. Tenslotte fiets ik over Mawlamyine naar Thanbyuzayat, dit is het eindpunt van de beruchte Birma spoorlijn uit de Tweede Wereldoorlog. Als eindpunt rust ik even uit op het nabijgelegen strand van Sat Se. In de planning heb ik drie dagen op overschot, die ik onderweg naar keuze kan invullen. Bij eventuele pech kunnen de extra dagen de nodige ademruimte geven.

Vervolgens vat ik de terugreis aan. In Mawlamyine neem ik de trein naar Yangon. Als ik dit tenminste nog durf, nadat ik zoveel horrorverhalen heb gelezen over de spoorwegen in Myanmar. Eenmaal terug in Yangon, heb ik nog drie dagen tijd om deze stad te verkennen. Na ruim vier weken in Myanmar neem ik tenslotte het vliegtuig huiswaarts.

Alles te samen schat ik deze route op ruim 1000 fietskilometers. Natuurlijk is dit maar een plan dat ik thuis achter mijn bureau heb bedacht. Ik ben benieuwd wat de werkelijkheid zal brengen.