7 november: Sagaing –> Monywa

Deze morgen ben ik reeds om 6:30u opgestaan om tijdig te kunnen vertrekken. Ik ontbeet in een theehuis in de straat van het guest house. Wegens communicatieproblemen at ik wat de pot schafte: een soort van beignet in dubbele worstvorm en een tas oploskoffie waarin reeds suiker en melk zat. Toen ik na het ontbijt de trap opliep naar mijn kamer, zat er plots iets aan mijn teenslipper. Routinematig probeerde ik het eraf te schudden, maar het lukte niet. Ik keek naar mijn voet, en ik zag dat een reuzenkever zich aan mijn teenslipper had vastgebeten. Na het trekken van de foto, klopte ik de gehoornde kever er vakkundig af.

Een neushoornkever op mijn teenslipper

Reeds om 7:55u zat ik op de fiets. Helaas vergat ik om meteen rechts af te slaan, en reed ik een kilometer verkeerd voordat ik het had gemerkt. De kilometers maalden vlot, en de eerste uren legde ik gemiddeld 22 effectieve kilometers per uur af. Het landschap was plat, maar de weg was zacht glooiend. Af en toe kwam er een steilere helling. In het tweede deel van de rit was het vaak vals plat, en ging het dus moeizamer. Voor de auto’s en vrachtwagens was het een tolweg. Onderweg ben ik drie tolbarrières gepasseerd. Voor (motor-)fietsen was er een apart vak van een meter breed, waardoor ik gratis kon doorrijden.

Tolstation tussen Sagaing en Monywa

Onderweg werd ik regelmatig gestalkt door motorfietsers. Ze reden dan naast mij, en begonnen onverstaanbare vragen te stellen. Vervolgens vertraagden ze even, en reden kilometers vlak achter me aan tot ze het eindelijk beu waren. Niet alle ontmoetingen waren zo irritant. De twee jonge vrouwen van de onderstaande foto passeerden me eerst op snelheid. Een beetje verder stopten ze, en deden teken om ook even te stoppen. De passagiere vroeg me vriendelijk of ze met haar smartphone een foto van mij mocht trekken. Ik antwoordde ja, op voorwaarde dat ik ook een foto van haar mocht trekken. Hieronder zie je het resultaat.

Een foto nemen is wederkerig

Om 12:30u na 95 km stopte ik voor de lunch. In de schaduw van een straatkraampje at ik voor 300 kyat (0,23 EUR) een kom mohinga, dit is een soort van noedelsoep met kip en ei. Omstreeks 14:30u kwam ik aan in Monywa, een provinciestad aan de rivier Chindwin. Ik checkte voor 13$ in het Shwe Taung Tarn Hotel in. Voor deze prijs heb ik een kamer met twee enkele bedden en een eigen badkamer op de derde verdieping. De douchekop kwam meteen los van de doucheslang, dus heb ik met de slang koud water over mij gegoten tot ik proper was. Het ontbrak de kamer ook niet aan huisdieren. Boven het bed hing een groot spinnenweb, en een salamander verstopte zich acht de spiegel in de badkamer. Na de koude douche ben ik naar de rivier gefietst om de zonsondergang te fotograferen. Bij de aankomst aan de rivier verzamelde zich spontaan een groepje nieuwsgierigen rond mijn fiets. Ik hield één oog op mijn fiets en één oog op de zonsondergang. De bewonderaars van mijn ligfiets kunnen vaak niet van mijn fiets afblijven. Toen ik terug wilde vertrekken, merkte ik dat de grendel van mijn achterwiel half los stond. Misschien had dit groepje dat gedaan, misschien had iemand het ervoor reeds gedaan.

Wat een bijzondere fiets!

Niettemin heb ik toch een mooie zonsondergang kunnen trekken.

Zonsondergang in Monywa

Fietsstatistieken:
121,79 km
5 u 44 min
21,19 km/u

8 november: Monywa –> Pakokku

Vijf minuten voor de wekker om 6:45u zou aflopen, ben ik vanzelf wakker geworden. Na het ontbijt met een dubbele omelet in het restaurant van het hotel, was ik om 8 uur op de baan. Vandaag fietste ik over secundaire wegen. De kwaliteit van de wegen verraste me in positieve zin. De wegen waren weliswaar smaller dan gisteren, maar het wegdek was relatief vlak en de meeste putten waren opgevuld. Onderweg kwam ik enkele mobiele puttenvulteams tegen. Wegenarbeiders zijn niet zoals in België hoofdzakelijk mannen. De teams waren zeer gemengd, en zeker de helft was vrouwelijk.

De weg tussen Monywa en Pakokku

Vandaag ben ik ook de brede rivier Chindwin overgestoken, waarvan ik gisterenavond foto’s van de zonsondergang had gemaakt. Op de plaats van de brug zag de rivier er heel anders uit. Ongeveer viervijfde was modderbank, en aan de rechteroever was slechts een smalle vaargeul. Waarschijnlijk zal de Chindwin wel een imposante rivier zijn in het moessonseizoen.

Brug over de Chindwin

Evenals gisteren was de weg relatief plat. Niettemin heb ik drie zachte maar kilometerslange beklimmingen achter de rug, waartegen naar verhouding veel te weinig afdalingen tegenover stonden. De laatste 30 kilometer werd het wegdek slechter en smaller. De secundaire wegen waren in ieder geval rustiger dan gisteren. Bovendien ben ik vandaag nauwelijks gestalkt geweest door motorfietsen.

Omstreeks 14:45u kwam ik in Pakokku aan. Ik nam een kamer in het Tha Pye Nyo Guest House. Voor 20.000 Kyat (15 EUR) heb ik een kamer met een kingsize bed met witte lakens, een frigo en een propere tegelvloer. De inbegrepen badkamer was maar matig, en ik moest me alweer tevredenstellen met een koude douche. Gelukkig is het nemen van een koude douche in november niet hetzelfde in het warme Myanmar dan in het koude België. Hopelijk kan ik morgen in Bagan nog eens van een warme douche genieten. Al bij al is dit duidelijk de beste kamer sinds ik Mandalay verliet. Vanavond at in een lokaal theehuis met plastic stoeltjes op kindermaat. Ik kreeg lauwe rijst met koude kip en rauwe groenten voorgeschoteld. Wegens de taalbarrière is het zeer moeilijk om te sturen wat er wordt opgediend. Deze middag genoot ik van een groot bord met gebakken noedels, maar deze avond viel het tegen. Overigens eet ik hier meer eieren dan me lief is. Indien het ontbijt inbegrepen is bij het hotel, dan komt er sowieso omelet of roerei op het bord. En eieren zijn vaak een ingrediënt van rijst- of noedelschotels. Vaak eet ik dus meerdere eieren per dag.

Toen ik na het restaurant terug naar het hotel wandelde, passeerde ik een straatfestivalletje. Op een podium brachten kinderen karaokenummers. Dit lokte veel toeschouwers. De laatste rij was gevuld met motorfietsers, die uit nieuwsgierigheid stopten.

Karaoke-festival in Pakokku

Fietsstatistieken:
116,89 km
5 u 21 min
21,84 km/u