1 maart: Mai Rut –> Trat

De laatste etappe van mijn ligfietsreis was niet al te lang. Bijgevolg sliep ik uit tot acht uur, en plonsde ik na het ontbijt nog een laatste keer in het zwembad. Ik lag pas om vijf voor tien op de fiets. Na 2 km bereikte ik de zwaar glooiende snelweg. De zijstrook was vaak nog geen meter breed, en dat is toch smal als de auto’s en vrachtwagens je voorbijrazen. Het verkeer was ook veel drukker dan eergisteren tussen Hat Lek en Khlong Yai, terwijl dat stuk twee rijstroken in elke richting had.

image

Toen de landstrook tussen de zee en de bergen van Cambodja breder werd, begon de weg geleidelijk aan minder te glooien tot ze bijna vlak werd. Om 12:20u na 48 km stopte ik aan een eenvoudig restaurantje onder een afdak. Ik had reeds vroeger voor de lunch willen stoppen, maar ik kwam niets naar mijn goesting tegen. Voor 30 Baht (0,83 EUR) at ik een bord rijst met kipfilet. Toen ik na de lunch terug op de fiets stapte, naderde ik snel de stad Trat. Hier wil ik morgen de bus naar Bangkok nemen.

image

Twee kilometer voor Trat fietste ik voorbij een wegwijzer naar het busstation. Ik volgde de wegwijzer, en aan het busstation probeerde ik alvast een ticket voor de bus te kopen. De loketbediende durfde me geen ticket verkopen omdat ze niet kon garanderen dat mijn ligfiets mee kon. Ze raadde me aan om morgenochtend terug te komen. Eerst moet ik zien of mijn fiets in de bagageruimte van de bus past, en vervolgens kon ik het ticket kopen. Er vertrekt elk uur een bus naar Bangkok. Desnoods neem ik de volgende bus die hopelijk wel een grote bagageruimte heeft.

Enkele minuten voor twee stopte ik bij het Rimklong Boutique Hotel in het centrum van Trat. Er was slechts 1 piepkleine eenpersoonskamer vrij, alle normale kamers waren verhuurd. Voor deze minikamer betaalde ik 600 Baht (16,56 EUR). De kamer heeft airco, wifi en warm water. Bovendien ligt er een smetteloos wit donsdeken op het bed. Mijn ligfiets overnacht in een nabijgelegen garage.

Rimklong Boutique Hotel Trat

Proper gedoucht verkende ik de stad. In de lucht vlogen opvallend veel zwaluwen. De bewoners kweken de zwaluwen op de bovenverdieping van hun huis. Zwaluwnesten zijn een Chinese delicatesse die voordien enkel op onbereikbare kliffen te vinden waren. Het is eens iets anders dan de Vlaamse duivenkoten.

Fietsstatistieken:
58,56 km/u
2 u 39 min
22,08 km/u

28 februari: Ban Chuen Beach

Omdat ik vandaag een rustdag had, sliep ik uit tot 8 uur. Ik ontbeet in het restaurant van het Mairood Resort met zelfgemaakte müesli en een royale kom tropisch fruit. Na het ontbijt twijfelde ik wat ik zou doen. Ofwel hier in Mai Rut langs de lagune naar het strand wandelen, ofwel naar het strand van Ban Chuen fietsen. Uit ervaring weet ik dat ik me slecht voel na een dag met te weinig beweging. Bijgevolg besloot ik om naar Ban Chuen Beach te fietsen, dan had ik tenminste een minimum van inspanning gehad. Ik vertrok om 10:30u, en maakte een omweg langs de snelweg. De directe weg naar Ban Chuen werd immers zwaar geplaagd door wegenwerken. Na 10 kilometer arriveerde ik aan het strand dat volgens de wegwijzer het mooiste strand van Oost-Thailand is.

Het strand van Ban Chuen is ongeveer een kilometer lang en het is er ongelooflijk rustig. Zelfs op een zaterdag was er nauwelijks volk. Toen ik aankwam klotste de zee tot tegen de dijk. In de loop van de middag trok de zee zich een beetje terug zodat er enkele meters nat strand bloot kwamen te liggen. Het water van de zee was helder maar ondiep. Om echt te kunnen zwemmen zou je wellicht een paar honderd meter in zee moeten gaan.

Onder de bomen langs de dijk stonden strandpaviljoentjes. Ik koos een bamboe paviljoentje nabij een restaurant aan het einde van het strand uit. Het gebruik van het paviljoen is gratis. In ruil wordt verwacht dat je beroep doet op de catering van het naburige restaurant. Nadat ik de eerste keer in de zee had gezwommen, bestelde ik een blikje cola. Helaas verkocht het restaurant uitsluitend ongekoelde frisdrank in flessen van 1,25 liter. Een kokosnoot kon ik ook niet krijgen. Noodgedwongen kocht ik voor 50 Baht (1,38 EUR) een grote fles die ik niet van plan was om helemaal op te drinken. De ijsblokjes waren à volonté, dus ik heb mijn glas vaak laten bijvullen. s’Middags bestelde ik een noedelsalade met zeevruchten. 


Omstreeks 14:30u vatte ik de terugtocht aan. Onderweg stopte ik aan een viskwekerij. De batterij watermolens geeft zuurstof aan de vissen. De paal met de kabels beschermt het bassin tegen vogels die graag een visje lusten. Toen ik gisteren de kustweg volgde, ben ik verscheidene viskwekerijen gepasseerd. Na het trekken van de onderstaande foto sprong ik snel terug op mijn ligfiets. Ik zag immers donkere wolken afkomen. De regenbui was  voor later. Toen ik terug in het resort kwam, was er nog geen druppel gevallen.


Fietsstatistieken:

23,69 km

1 u 2 min

22,75 km/u

27 februari: Tatai –> Mai Rut

Ruim een uur voordat mijn wekker afliep werd ik vanzelf wakker. Terwijl ik verder sluimerde, keek ik af en toe door het raam naar de zonsopgang aan de overkant van de rivier. Ik ben toch even uit mijn bed gekropen om vanop mijn balkon de onderstaande foto te trekken.

Om 8:30u werd ik terug afgezet aan de brug van Tatai. Meteen volgde een beklimming van 1 km om uit de vallei te komen. Nadien volgde nog één zware beklimming. Vervolgens werd de weg zwaar glooiend tot de afdaling naar Koh Kong. Ik fietste frequent over zandstroken ten gevolge van wegenwerken. Waarom kunnen wegenwerkers niet eerst een stuk helemaal afwerken voordat ze het volgende stuk openleggen? Beneden in Koh Kong werd de weg geblokkeerd door een kudde buffels op de wandel.

Na het oversteken van een brug van twee kilometer begon de weg opnieuw zwaar te glooien. Om 10:20u na 29 km bereikte ik de grens met Thailand. Twintig minuten later had ik Cambodja terug ingeruild voor Thailand. Na de grens verdubbelde de weg in tweemaal twee rijstroken met een uitzonderlijk goede asfaltkwaliteit. Dat was een verademing na vier weken fietsen in Cambodja. De sterke glooïng van de weg zag er zwaarder uit dan het in werkelijkheid was. Meestal geraakte ik door de vaart van de afdaling boven op de volgende top.

image

Ik fietste door het smalste stukje van Thailand. Alleen de smalle kuststrook is Thais grondgebied. Het binnenland met de uitlopers van het Cardamomgebergte maakt deel uit van Cambodja. Soms zag ik links de zee en rechts de bergen van Cambodja. Om half twaalf stopte ik in het stadje Khlong Yai bij een eenvoudig restaurantje voor de lunch. Na 50 kilometer verliet ik de hoofdweg en sloeg ik de kustweg in. Helaas was deze weg in miserabele staat. De stroken waarbij ik rond de putten slalomde wisselden af met zand- en kiezelstroken ten gevolge van wegenwerken. Langs de kustweg passeerde ik verscheidene resorts. Niettemin fietste ik verder naar mijn eerste keuze, met name het Mairood Resort. Omdat ik via de kustweg kwam en niet via de grote baan, zag ik nergens wegwijzers naar dit resort. Bij elke tweesprong vroeg ik de weg aan de lokale bevolking, en uiteindelijk kwam ik omstreeks 14:00u bij het Mairood Resort aan. Het resort is verstopt achterin een vissersdorp, en is uitsluitend bereikbaar via een smal betonnen pad op palen. De vriendelijke eigenaar Chin onthaalde me zeer gastvrij.

image

In de tuin van het Mairood Resort zijn een zevental bungalows rond een zwembad gelegen. Voor 1.500 Baht (41,40 EUR) heb ik een bungalow met airco, frigo, wifi, warm water en ontbijt. De kamer ziet er een beetje oubollig uit, maar dat heeft zijn charme. Na de douche en de zwembeurt verkende ik het vissersdorp. Toen ik donkere wolken in mijn richting zag komen, ben ik haastig teuggekeerd. Na de regenbui voleindigde ik mijn verkenningstocht. Tot mijn verbazing zag ik nergens een restaurant. Bijgevolg had ik geen andere optie dan in het resort te dineren. Het diner werd stipt om 19:00u opgediend, en was een sociale aangelegenheid.

 

Fietsstatistieken:

69,51 km

3 u 26 min

20,25 km/u