21 februari: Kampot –> Sihanoukville

De etappe van vandaag zou de 100 kilometer overstijgen, dus stond ik vroeg op. Ik ontbeet twee straten verder in een lokaal restaurantje. Toen ik terug bij het hotel kwam, vroeg ik naar mijn was. Helaas waren mijn kleren nog niet droog. De T-shirts waren nog klam, dat vond ik niet zo erg. Maar mijn onderbroeken waren nog te vochtig om aan te trekken. Volgens mij waren ze mijn kleren overdag gewoon vergeten te wassen, en hebben ze dat gisterenavond in extremis nog gedaan. De onderbroeken die ik deze reis op een late namiddag zelf in de lavabo had gewassen, waren alleszins de volgende ochtend droog, ofschoon ze gewoon in mijn kamer hingen.

Om kwart na acht lag ik op de fiets. Twee uren later stond er al 51 kilometer op de dagteller. De kilometers maalden heel vlot op een licht glooiende weg met een zijstrook van asfalt. Rechts van de weg lagen de bergen van het Preah Monivong nationaal park, en links zag ik af en toe de zee.

IMG_0309

Na 56 kilometer bereikte ik het stadje Veal Renh op het kruispunt van de snelwegen #3 en #4. Vijf kilometer ervoor fietste ik plotseling moeizamer. De weg had een knik naar het zuiden gemaakt en de wind werkte nu tegen. Ik besloot om alvast te lunchen in Veal Renh, ook al was het nog maar 10:30u. Terecht, want nadien ben ik geen restaurant meer tegengekomen. De onderstaande foto nam ik aan het snelwegkruispunt.

IMG_0310

In Veal Renh ruilde ik snelweg #3 voor de drukke #4. Een nagenoeg constante stroom auto’s raasde me rakelings voorbij. In het eerste deel was de zijstrook onverhard, en in het begin lag de strook zelfs 15 cm lager dan de hoofdweg. Voorbij de luchthaven op ongeveer 15 kilometer van Sihanoukville beklom ik in de blakke zon enkele steile heuvels op het kleinste voorblad. Aan de brouwerij Angkor nam ik een shortcut naar het centrum. Nu begreep ik ook waarom ik vanaf Veal Renh abnormaal veel rode vrachtwagens met Angkor Beer reclame heen en weer zag rijden. De vrachtwagens van de marktleider bevoorraden niet Sihanoukville maar heel Cambodja.

IMG_0311

De shortcut leidde naar een zware afdaling op een totaal verbrokkelde betonweg. In de terugweg zal ik rondrijden. Via Serendipity Beach fietste ik tot halverwege Occheuteal Beach naar mijn eindbestemming: Makara Bungalows. Dit is niet mijn eerste keuze, maar veeleer mijn vijftigste. De afgelopen twee avonden in Kampot heb ik geprobeerd om op de valreep een onderkomen in Sihanoukville te boeken. Ik merkte al snel dat alles volzet was. Alle hotels die via online hotelverhuursites kamers aanbieden zoals Booking.com en Agoda waren uitverkocht. Ook Tripadvisor had niets deftigs aan te bieden. Vervolgens gebruikte ik een trucje om hotels te vinden die niet via deze sites werkten. Op de kaarten van Open StreetMaps staan ook hotels als points of interest. Ik raadpleegde de eventuele homepage van de hotels om te zien of ze toevallig nog een kamer vrij hadden. Dit was helaas niet het geval, al had ik één keer toch bijna prijs. Uiteindelijk deed ik hetzelfde bij Google Maps. Ik stond gisterenavond op het punt om op te geven en te gaan slapen toen Makara Bungalows me een twin kamer kon aanbieden. Ik hapte meteen toe, en deze ochtend ontving ik de bevestiging van de boeking. Voor 35$ heb ik een kamer met twee bedden, airco, frigo, warm water en minisave. Bovendien is de ‘bungalow’ vlak aan het zwembad gelegen. De voorwaarde van een zwembad had ik reeds bij aanvang van de zoektocht opgegeven, dus dat was een mooie verrassing. Ontbijt is niet in de prijs begrepen, maar kan genuttigd worden in het restaurant van het hotel.

Occheuteal Beach is ook niet mijn eerste keuze, want het heeft een slechte naam in de Lonely Planet reisgids van Cambodja. Kinderen zouden er hardnekkig bedelen, en als je even niet oplet je spullen stelen. Tijdens een wandeling op het strand bij zonsondergang heb ik er niets van gemerkt. Vier Westerse jongedames in bikini die zichzelf in het zand begroeven trokken wel sterk de aandacht van de lokale strandtoeristen.

IMG_0312

Fietsstatistieken:
110,46 km
4 u 40 min
23,61 km/u

20 februari: Daguitstap naar Kep

Deze nacht is de elektriciteit in heel de stad uitgevallen. Achteraf sprong de elektriciteit in mijn kamer niet automatisch terug aan. Ik merkte het toen ik terloops wakker werd en het nogal warm in mijn kamer vond. Met mijn oorstopjes in hoorde ik niet of de airco al dan niet werkte. De receptioniste legde me deze morgen uit hoe ik terug stroom in mijn kamer kon krijgen door de sleutelkaart enkele minuten uit de powergleuf te halen. Door de langdurige stroomonderbreking is mijn iPad niet opgeladen. Daarenboven hadden de muggen deze nacht vrij spel in mijn kamer, want mijn elektrisch antimuggentabletje had geen stroom. Hopelijk droegen de muggen geen malaria of dengue.

De straat was nat aan de zijkanten toen ik buiten kwam. Vermoedelijk had het deze nacht geregend. Ik ontbeet in een openluchtrestaurantje vlak naast het guest house met drie pannenkoeken met suiker en limoen (lekkere combinatie, zeker ook eens proberen!). Om twintig voor tien vertrok ik met de ligfiets op daguitstap naar Kep-sur-Mer. In de Franse koloniale tijd was dit kuststadje het Knokke van Cambodja. De Rode Khmer deporteerde de bevolking en Kep werd een spookstad met vervallen villa’s. Ondertussen bloeit het kusttoerisme opnieuw als tevoren. Op een vijftal kilometer van Kampot passeerde ik de onderstaande vissershaven aan een smalle rivier.

Vissershaven

 

Onderweg stopte ik na 14 kilometer bij de grot van de Witte Olifant. De grot lag een kilometer van de hoofdweg, en was bereikbaar via een aardeweg. De naam van de grot is afgeleid van een stalactiet in de vorm van een olifant. Persoonlijk zag ik weinig gelijkenis, maar misschien heb ik wel te weinig fantasie.

White Elphant Cave

Volgens de Lonely Planet moest ik na de olifant verder wandelen naar een andere uitgang. Ik heb twee paden geprobeerd, maar ze liepen allebei dood. Misschien had ik toch een lokale gids moeten nemen. Mijn 1-dollarbiljetten zijn momenteel op, dus ik kon geen gids betalen. Het grote grottencomplex van Phnom Chhnork heb ik bewust overgeslagen. Deze grotten zijn uitsluitend bereikbaar via een zandweg van 6 kilometer vol putten. Met een mountainbike had ik er wellicht naartoe gefietst. Ik reis evenwel met een ligfiets, en die voelt zich veel beter in zijn vel op asfaltwegen.

Na de grot van de Witte Olifant fietste ik verder naar Kep. Vanaf de afslag naar het stadje aan een rondpunt met een wit paard versmalde de asfaltweg en daalde de kwaliteit van het wegdek tot onder het minimum. Aan beide zijden was een zandstrook die dubbel zo breed was als het asfalt. Auto’s met nummerplaten van Phnom Penh staken me langs links en rechts voorbij. Vaak fietste ik ook op de zandstrook als het asfalt echt te slecht werd.

image

Bij aankomst in Kep liep de grote stroom dagjestoeristen vast in een parkeerfile. Even voorbij de file zag ik eindelijk de zee.

image

Ik lunchte eerst in het centrum, en ging nadien pootjebaden tussen de badgangers. Vermits ik niemand had om op mijn spullen te letten, kon ik niet gaan zwemmen in de drukte.

Kep Beach

Toen het zand van mijn voeten was, vervolgde ik de kustweg. Kep ligt op een schiereiland met in het binnenland steile karstbergen. Een kustweg gaat er helemaal rond. De andere kant van de kustweg was in veel betere staat en het was er ook minder druk.  Op de terugweg naar Kampot hield ik een tweetal drinkstops. Terug aan het guest house ging ik mijn was ophalen. Helaas zou mijn was pas morgenvroeg klaar zijn. Vermits ik geen verse onderbroek meer heb, is dit enigszins vervelend.

Fietsstatistieken:
58,29 km
2 u 36 min
22,39 km/u

19 februari: Takeo –> Kampot

Om de hoek van het guest house was een lange hal met eetstalletjes waar de lokale bevolking ontbeet met noedelsoep. Ik mengde me tussen hen, en bestelde ook een kom soep. Er was geen keuze in het vlees, iedereen at noedelsoep met rund. De rauwe vleesrepen werden slechts kortstondig in kokend water gedompeld. Het vlees was taai, en ik verkauwde het volledig tot dikke sjieken.

Om 8:20u vertrok ik naar Kampot. Eerst fietste ik terug naar de verbindingsweg tussen snelwegen #2 en #3. Na 13 kilometer over dit smalle lappendeken bereikte ik snelweg #3 naar Kampot. Het verkeer op deze snelweg was veel drukker dan gewoonlijk. De verharde zijstrook was van iets mindere kwaliteit dan de hoofdweg. Wegens het drukke verkeer werd ik de eerste 15 kilometer vaak verbannen naar de minder goede zijstrook. Nadien nam de drukte sterk af, en kon ik meestal op de hoofdweg fietsen. Vandaag was de hemel helemaal bewolkt. Ondanks enkele dreigende grijze wolken viel er geen druppel regen.

IMG_0299

Even voor twaalf na 70 kilometer stopte ik aan een theehuis voor de lunch. Ik was al tien kilometer aan het uitkijken naar een eetgelegenheid, maar ik zag geen restaurant of eetstalletje langs de kant van de weg. In dit theehuis maakte men voor mij een kom noedelsoep met rund klaar. Tijdens het kauwen zwoer ik om vanavond echt iets anders te eten, bijvoorbeeld rijst met kip. Ik nam uitgebreid mijn tijd, want ik wilde niet voor de gebruikelijke check-in tijd van de hotels in Kampot aankomen.

IMG_0300-0

Even voor twee uur fietste ik het stadje binnen. De eerste drie hotels/guest houses die ik aansprak waren helaas volgeboekt. In het Kampot Riverside Hotel waren uitsluitend de twee duurste kamers beschikbaar. Ik had evenwel geen 50$ (Queen’s room) of 55$ (King’s room) over voor een veel te grote kamer. Als er een zwembad was geweest, dan misschien. Uiteindelijk bood het NYNY Guest House in een rustige straat vol guest houses op een dubbele boogscheut van het centrum me een kamer voor 20$ aan. Deze kamer heeft een twijfelaar en de gebruikelijke faciliteiten als airco, frigo, warm water en wifi. In de lobby van het guest house stond een versierde boom ter gelegenheid van het Chinese nieuwjaar. Het leek een beetje Kerstmis. Behalve versiering en een beetje knallend vuurwerk heb ik nog niets van het feest gezien, terwijl het toch vandaag wordt gevierd.

IMG_0302

Na de douche maakte ik een wandeling in het oude centrum van de stad. Het centrum staat nog vol oude koloniale gebouwen uit de Franse tijd, en die geven het centrum veel karakter. Een aantal gebouwen zijn intussen opgeknapt en in gebruik genomen voor het toerisme. Andere gebouwen hebben na al die jaren een verloederd uitzicht.

IMG_0301

De brede Tuek Chhu rivier stroomt langs de westkant van het stadje. Bijgevolg had ik eindelijk de gelegenheid om te genieten van de zonsondergang over een rivier.

IMG_0303

s’Avonds ben ik mijn eed van deze ochtend niet nagekomen. Ik at een lekkere chili con carne in een Westers restaurant aan de rivier. Het rundsgehakt was best kauwbaar en helemaal niet taai. Overigens was het de eerste keer tijdens mijn reis dat ik dineerde met een Westers gerecht. Vandaag overschreed ik de grens van duizend fietskilometers in Cambodja, dus ik had het enigszins verdiend vond ik.

Fietsstatistieken:
91,58 km
4 u 7 min
22,23 km/u