15 februari: Kampong Chhnang –> Phnom Penh

Net als gisteren werd ik vanzelf wakker, en ontbeet ik vervolgens in het restaurant van het hotel. Ik kreeg geen menukaart in handen, en als Westerling kon ik kiezen tussen omelet of spiegelei. De Cambodjaanse gasten aten allemaal noedelsoep. Even voor half negen lag ik op de fiets voor het laatste stuk naar de hoofdstad Phnom Penh. In de streek wonen de Cham, een etnische moslimminderheid. Langs de weg passeerde ik vele moskeeën. Niettemin zag ik tussenin ook boeddhistische tempels. De Cham en de Khmer wonen dus vreedzaam door elkaar.

IMG_0288

De kwaliteit van het wegdek wisselde voortdurend, maar was meestal slechter dan de afgelopen dagen. Ook de kwaliteit van de zijstrook varieerde van onverhard over opgelapt tot soms gladder en beter dan de hoofdstrook. Onderweg ben ik enkele kleine heuvels overgefietst. De eerste heuvel na 5 kilometer was evenwel helemaal niet zo stijl als het onderstaande verkeersbord suggereert. Ik ben er tegen meer dan 20 km per uur overgevlogen. Volgens mij heeft de lokale Group Janssens dit leugenachtige verkeersbord aan een corrupte ambtenaar van Wegen en Verkeer verpatst. Bij de volgende echte heuvels ontbrak dit verkeersbord.

IMG_0287

Evenals gisteren hield ik mijn lunchpauze omstreeks 11:30u na 59 km. Vijf kilometer na de lunchpauze begon een strook van wegenwerken van zeker vijftien kilometer. Men werkt aan de verdubbeling van het aantal rijstroken. Links groeven graafmachines een diepe gracht, vermoedelijk voor de afwatering van het regenwater in het regenseizoen. Rechts legden de wegenwerkers vijf meter lager twee nieuwe rijstroken aan. Na ophoging komen de nieuwe stroken waarschijnlijk op hetzelfde niveau als de oude baan. De aansluiting van de huizen met de straat was abrupt afgebroken. Vele paalwoningen waren onbereikbaar geworden na de afbraak van hun oprit. Door de wegenwerken werd de oude asfaltweg voortdurend onderbroken door zandstroken met diepe putten. Het fietsen werd zo een stoffige bedoening. Op één van de eerste abrupte zandstroken werd ik meteen ingehaald door een kleine vrachtwagen. Door de enorme stofwolk was mijn gezichtsveld plotseling beperkt tot minder dan twee meter. Ik had schrik dat een wagen mij langs achter zou aanrijden, maar dat is gelukkig niet gebeurd. Overigens fietste ik vanaf de wegenwerken tot Phnom Penh veel vlotter, met uitzondering van de zandstroken natuurlijk. Om nog even terug te komen op de hangmatcultuur van Cambodja (niet pejoratief bedoeld), in het onderstaande kleine kraampje langs de weg hingen meer dan tien hangmatten. Zouden ze die verhuren aan passanten die een uiltje willen knappen?

IMG_0289

Om 14:15u kwam ik in Phnom Penh bij het Villa Langka Hotel aan. Dit chique hotel had ik thuis reeds geboekt. Voor 50$ per nacht heb ik een eenspersoonskamer met een twijfelaar, airco en fan, wifi, minibar en minisafe. Het hotel is zo chique dat ik mijn ligfiets overdag niet in de binnentuin mag parkeren, dat vind ik wel een minpuntje. Ik heb mijn ligfiets op straat tegenover de poort van het hotel aan een boom vastgelegd. De poort wordt de klok rond bewaakt door security. Vannacht mag mijn fiets gelukkig wel binnen slapen. Nadat ik in de douche het vele stof had afgespoeld, bracht ik de rest van de namiddag door in een comfortabele ligzetel aan het zwembad. Na drie opeenvolgende lange ritten had ik dit wel verdiend. Op dit moment staat mijn teller op 846 fietskilometers, waarvan ik slechts een twintigtal in Thailand heb gefietst.

s’Avonds ben ik gaan eten op het terras van het aanpalende restaurant waarop ik vanuit mijn kamer neerkijk. Ik bestelde ‘Chicken Khmer kreng’. Het kreng had gelukkig niet de Nederlandse betekenis, want de kip werd geserveerd in een lekker sausje met warme groenten en pindanoten. Binnen hielden lokale jongeren een verjaardagsfeestje met taart en luide muziek.

Fietsstatistieken:
93,90 km
4 u 13 min
22,29 km/u

14 februari: Pursat –> Kampong Chhnang

Om vijf voor zeven werd ik deze ochtend vanzelf wakker. Ik ontbeet in het restaurant van het hotel. Bernadette Speet had gelijk in haar fietsreisgids van Cambodja: de bediening van het restaurant is inderdaad zeer langzaam. Wegens het lange wachten op het bestelde ontbijt, ben ik pas om 8:40u op de fiets gestapt. Vijf kilometer van Pursat fietste ik over een groot rondpunt met een gigantische urne. Behalve de twee zijden van de hoofdweg was er nog een zandweg op het rondpunt aangesloten die naar een dorp leidde.

image

De weg was in veel slechtere staat dan de voorgaande dagen. De vluchtstrook was opnieuw onverhard, en het asfalt van de baan was veelvuldig opgelapt. Vaak waren er lange stroken opnieuw aanlegd met grove asfalt. In combinatie met wind op kop en enkele kleinere heuvels ging het fietsen moeizamer en trager dan de voorgaande dagen. Ik had de indruk dat de weg dikwijls vals plat was. Vermits ik geen hoogtemeter heb, kan ik mijn vermoeden niet hard maken.

image

Omstreeks 14:20u kwam ik in de provinciestad Kampong Chhnang aan. Ik fietste meteen naar het Sovann Phum Hotel. Hier nam ik voor 15$ een hoekkamer met airco, warm water, wifi, en grote ramen aan twee kanten. Een frigo was er niet.

In de late namiddag ging ik in op het aanbod van de receptioniste van het hotel om het naburige drijvende dorp te bezoeken. Kampong Chhnang ligt vlakbij de brede Tonle Sap rivier die in Phnom Penh in de Mekong uitmondt. Met een Cambodjaanse gondel liet ik me doorheen het drijvende dorp varen. De hutjes en kleine bungalows dreven allemaal op de rivier. Tussen de drijvende hutten waren kanalen.

image

Fietsstatistieken:
98,82 km
4 u 31 min
21,82 km/u