20 november: Hpa-an –> Mawlamyine

Herhaling kan het verwachtingspatroon fnuiken. Nadat ik om 6:40u was opgestaan, ging ik in hetzelfde theehuis als gisteren ontbijten. Helaas waren er vandaag geen warme bananenflappen, en was de noedelsoep maar lauw. Ik vertrok om 8:06u door natte straten onder een volledig bewolkte hemel richting Mawlamyine. De eerste 25 kilometer liep de kaarsrechte weg door platte rijstvelden.

De weg tussen Hpa-an en Mawlamyine

Vervolgens begon de weg te glooien. Na 40 kilometer kwam ik aan een spanbrug over een rivier van een kilometer breed. De smalle ijzeren planken van 15 centimeter breed lagen in de lengte van de brug. Tussen de planken waren spleten waarin de wielen van mijn fiets makkelijk pasten. Doorheen de spleten zag ik de rivier stromen. Over de brug fietsen was geen optie, dus heb ik voorzichtig en zeer geconcentreerd mijn fiets voortgeduwd. Ik slaakte een zucht van opluchting toen ik de overkant bereikte. Ruim tien kilometer verder moest ik opnieuw een spletenbrug over, maar de overspanning was deze keer slechts 300 meter.

Brug over de Gyaing rivier tussen Hpa-an en Mawlamyine

Enkele kilometers na de eerste brug kruiste ik een Nederlands fietskoppel. Ze waren op daguitstap in de ruime omgeving van Hpa-an. Na een korte babbel over ligfietsen en het vergelijken van onze routes gingen we elk onze eigen weg.

Rijstveld onderweg naar Mawlamyine

Omstreeks half twaalf reed ik na 60 kilometer de stad Mawlamyine binnen. Ik had eergisteren al een rangschikking gemaakt van de hotels in de Lonely Planet. Mijn eerste keuze was reeds volzet, had ik eergisteren telefonisch vernomen. Bijgevolg klopte ik aan bij mijn tweede keuze. Tot mijn verbazing hadden ze een kamer vrij. Geen ‘single’ of ‘double’ maar een ‘triple room’. De prijs per nacht bedroeg 45$, dit is 10$ meer dan een dubbele kamer. Voor deze prijs heb ik in het Sandalwood Hotel een ruime kamer met een enkel en een dubbel bed. De vloer en de wanden zijn helemaal betegeld. De kamer heeft een eigen badkamer, airco, en een frigo. En het allerbelangrijkste, er is WiFi in de lobby. Inmiddels was ik reeds zes dagen aan één stuk offline, dus vond ik het hoog tijd om de band met het thuisfront terug aan te halen. ’s Avonds heb ik eindelijk mijn blog bijgewerkt en mijn e-mail gelezen.

In de namiddag ben ik over de heuvelrug naar het station gefietst. Mawlamyine is een langwerpige stad aan een uitwaaierende riviermonding. Midden in de stad loopt over de hele lengte een heuvelrug met tempels op de toppen. Het station ligt aan de andere kant van de heuvelrug. Ik wilde reeds een ticket kopen voor mijn terugreis naar Yangon op 26 november. Helaas kan men maar vanaf één dag op voorhand een ticket kopen. Bijgevolg fietste ik onverrichterzake verder rond de heuvelrug naar het hotel. Toen ik aankwam, stond de opa van het hotel al op mij te wachten. Hij is een grote fan van mijn ligfiets, en had voordien met zijn smartphone reeds foto’s van mij op de ligfiets genomen. Zijn dienst was afgelopen, en hij troonde me mee naar zijn stamtheehuis een kilometer verderop. We dronken koffie én thee, en ondertussen vertelde hij me over de toeristische bezienswaardigheden in Mawlamyine en omgeving. Nadien heb ik nog de Kyaik Thanlan Paya op één van de heuvels bezocht. Hier was een mooi uitzicht op Mawlamyine en het estuarium.

Fietsstatistieken:
77,20 km
3 u 56 min
19,57 km/u

19 november: De karstbergen van Hpa-an

De afgelopen nacht heb ik kou geleden omdat de airco op 22 graden was geprogrammeerd. Mijn eigen schuld, ik had de airco maar niet zo koud moeten instellen. Deze morgen ben ik een uur later opgestaan dan gewoonlijk. Omdat de New Day Bakery gesloten was, ontbeet ik in het theehuis ernaast. Ik kreeg een lekker ontbijt van noedelsoep en vier soorten gefrituurde en gevulde snacks in filodeeg voor amper 900 Kyat (0,70 EUR). Wegens de toevallige sluiting van de westerse bakkerij, heb ik het voorlopig lekkerste Birmese ontbijt gegeten van de hele reis.

Om 9:40u vertrok ik voor een fietstocht rond en door de grote concentratie van karstbergen ten zuiden van Hpa-an. Eerst bezocht ik Kaw Ka Thawng, een grot met Boeddhabeelden. Dit was niet zo spectaculair. Aan de overkant van een meertje lag het dorpje Lakkana. Hier had ik een mooi zicht op vers aangeplante rijstvelden met op de achtergrond karstbergen.

Karstbergen en groen rijstveld bij het dorp Lakkana (omgeving van Hpa-an)

Enkele kilometers verder slingerde de weg tussen karstbergen. Het was prachtig om hier doorheen te fietsen. Voorbije de karstbergen kwam ik aan de Yae Ta Khon waterval. De waterval zelf heb ik niet gezien. Maar de dorpelingen hadden een dam gebouwd die een waterbekken vulde met het riviertje dat uit een karstberg kwam. Op deze wijze ontstond een openluchtzwembad waarrond de dorpelingen drankgelegenheden uitbaatten. Op een dinsdagnamiddag was er weinig volk. Ik vermoed dat het hier in het weekend veel drukker is. Ik pauzeerde hier met mijn voeten in het water en een ijskoude cola bij de hand.

Openluchtzwembad bij de Yae Ta Khon waterval

Mijn laatste halte was Kyauk Kalap, een klooster op een eiland in een kunstmatig meer. Het klooster had een kleine karstberg als landmark. Op deze rots had ik ook een prachtig zicht op Mount Zwekabin.

Het Kyauk Kalap klooster in de omgeving van Hpa-an

Mount Zwekabin in de buurt van Hpa-an

Om 15:45u was ik terug in het guest house. Nadien ben ik nog naar een tempel aan de rivieroever gegaan om te genieten van de zonsondergang.

Zonsondergang in Hpa-an

Fietsstatistieken:
48,60 km
2 u 38 min
18,34 km/u

18 november: Thaton –> Hpa-an

Deze morgen ontbeet ik in het theehuis tegenover het guest house. Op kosten van het guest house diende de uitbaatster het gangbare hotelontbijt voor buitenlanders op: toast met spiegelei, bananen, oploskoffie en thee. Vandaag werd dit aanbod aangevuld met cakes in cellofaanverpakking. Pas om 8:25u lag ik op de fiets. Vandaag stond er slechts een korte rit van 55 kilometer op het programma. Uiteindelijk haalde ik dit aantal niet eens, en na 52 kilometer kwam ik al aan in Hpa-an. De weg was eerst nagenoeg vlak. Vervolgens fietste ik weeral over heuvels met rubberbomen. De heuvels waren kleiner en minder steil dan gewoonlijk. Bovendien was ook het landschap meer gevarieerd. Naast de obligate rubberbomen was er plaats voor andere vegetatie. Daarenboven verscheen er hier en daar een karststenen bult. Het laatste stuk was terug nagenoeg vlak.

De weg tussen Thaton en Hpa-an met een karstberg op de achtergrond

Omstreeks elf uur reed ik het provinciestadje Hpa-an binnen. Het hotel van mijn eerste keuze was helaas volzet. Het volgende hotel kon me uitsluitend een kamer met gedeeld sanitair aanbieden. Bovendien was er geen plaats om mijn fiets overdag veilig te stallen. Mijn ligfiets mocht wel overnachten in één van de winkeltjes op de gelijkvloers. Bij het derde guest house stoorde ik de botte uitbater tijdens zijn lunch. Hij zei slechts één woord: “full”. Het vierde hotel was duidelijk in verbouwing. Hiermee had ik de lijst van de Lonely Planet van hotels in het stadscentrum zonder succes afgewerkt. Ik besloot een hotel op te zoeken op enkele kilometers van het centrum. Net toen ik vertrok, las ik toevallig het woord “guest house” op een voor de rest volledig Birmees uithangbord. De uitbater toonde me eerst een vierkante kamer zonder ramen met alleen een bed in voor 10.000 Kyat (7,70 EUR) per nacht. De airco in de gang koelde de omringende kamers doorheen hoge met muggengaas bekleedde openingen in de binnenmuur. Ik zei neen, en vervolgens toonde hij me een andere kamer aan de achterkant van het gebouw. In deze kamer stond ook een dubbel bed zonder lakens. Maar de kamer was wel uitgerust met een eigen badkamer met WC en koude douche. Een smal raam zonder glas maar met een luik zorgde voor direct licht. Bovendien was de kamer recent gerenoveerd. De airco was nieuw, evenals de elektriciteit en de sanitaire toestellen. De muren hadden net als de voorgevel een couche paarse verf gekregen. Voor dit alles vroeg de uitbater het dubbele, met name 20.000 Kyat (15,30 EUR). Zonder lang over na te denken nam ik deze kamer in het Than Lwin Oo Guest House op de Thida Road vlakbij het kruispunt met de Thitsar Street.

’s Middags at ik eerst een lekkere en grote portie gebakken noedels in het Khit-Thit restaurant, die ik doorspoelde met twee Star Cola‘s. Na de middag verkende ik het stadscentrum. Ik bezocht onder meer een paya aan de rivieroever met een mooi uitzicht op karstheuvels. Ik kwam onverwacht veel westerse toeristen tegen. Nu begrijp ik waarom al die hotels volgeboekt waren.

Karstbergen in de omgeving van Hpa-an

Met de ervaring van gisteren en deze middag in het achterhoofd, besloot ik om hotelreservaties voor de rest van mijn verblijf in Myanmar te maken. In Yangon had ik al van thuis uit een hotel geboekt, waar hopelijk nog steeds mijn fietsdoos staat. Ik had nog voor zes nachten een slaapplaats te zoeken. Eerst wil ik twee nachten in Mawlamyine verblijven, vervolgens twee nachten in Sat Se Beach, en tenslotte opnieuw twee nachten in Mawlamyine. Met de telefoon in de lobby van het guest house belde ik het Cinderella Hotel in Mawlamyine op. Helaas was het hotel van mijn eerste keuze reeds volzet voor 20-21 november, maar voor 24-25 november kon de receptioniste wel een reservatie maken. Dit hotel was volgens de Lonely Planet het enige met WiFi in Mawlamyine. Bijgevolg kan ik mogelijk pas een halve week later mijn blog bijwerken en mijn e-mails checken. De stad Mawlamyine is groot genoeg, dus ik verwacht wel ergens een kamer op de bonnefooi te vinden. Daarentegen staat er in de Lonely Planet slechts één guest house in Sat Se Beach. Bijgevolg moet ik zeker zijn dat ik daar terecht kan na een fietstocht van ruim 80 kilometer. Dezelfde dag onverrichterzake terug naar Mawlamyine fietsen zie ik alvast niet zitten. Gelukkig had het guest house een kamer vrij, die ik natuurlijk prompt reserveerde.

Fietsstatistieken:
54,34 km
2 u 33 min
21,17 km/u