16 november: De Gouden Rots

Vandaag had ik mijn eerste fietsloze dag sinds ik in Myanmar ben. Om 8:30u vertrok ik te voet naar de vrachtwagenterminal in het centrum van het basiskamp Kinpun. Oorspronkelijk was ik van plan om de 12 steile kilometer naar de Gouden Rots te fietsen. In de praktijk bleek dit niet haalbaar. De weg is immers te smal om vrij tweerichtingsverkeer mogelijk te maken. Indien iedereen zomaar met zijn auto of bromfiets op en af zou rijden, zou het verkeer snel stranden in een ongelofelijke en gevaarlijke chaos. En bovendien is er op de top nauwelijks plaats om te parkeren. Bijgevolg mogen alleen vrachtwagens de smalle weg oprijden. Halverwege is er een halteplaats waar de op- en afrijdende vrachtwagens elkaar kunnen passeren. Een checkpoint met slagbomen dwingt deze maatregel af.

Slagboom aan de voet van de weg naar de Gouden Rots

Het verplichte openbaar vervoer is geregeld met vrachtwagens en niet met bussen. In de open laadbak van elke vrachtwagen passen wel veertig passagiers op smalle houten banken zonder beenruimte. De tocht naar boven duurt 45 minuten tot een uur. Dit transportmiddel haalt natuurlijk nooit de Europese veiligheidsrichtlijnen voor openbaar vervoer. Niettemin was in de prijs van een enkele rit (2.500 Kyat / 1,90 EUR) een levensverzekering inbegrepen.

Het busstation in Kinpun

Achteraf ben ik blij dat ik niet naar boven mocht fietsen. De weg was verschrikkelijk steil. De hellingsgraad bedroeg vaak meer dan 20%. Naar boven wandelen kon een valabel alternatief zijn. Er loopt immers een wandelpad naar de top. Ik heb evenwel geen geschikte wandelschoenen bij voor een bergwandeling van 4 tot 6 uur (enkele richting). Met mijn teenslippers of mijn fietssandalen zag ik dit niet zitten.

Selfie voor de Gouden Rots

De Gouden Rots is een goudgeschilderd rotsblok dat boven een steile bergwand balanceert. De boeddhisten in Myanmar vinden dit zeer bijzonder, en de site is uitgegroeid tot het grootste bedevaartsoord in Myanmar. Met de hele familie bezoeken ze de Gouden Rots. Zonder oneerbiedig te willen zijn, had het wel iets weg van een strand. Hele families picknickten en sliepen onder geïmproviseerde luifels. Er waren talloze souvenirkraampjes en eetgelegenheden. En in de plaats van de zee was er een gouden rots.

Birmezen schuilen voor de zon onder geïmproviseerde luifels bij de Gouden Rots

Om 14:15u hield ik de spectaculaire uitzichten voor bekeken, en keerde ik terug naar het hotel.

Fietsstatistieken:
0 km
0 u 0 min
0 km/u