2 maart: Met de bus naar Bangkok

Om de bus van negen uur naar Bangkok te halen stond ik al om zeven uur op. Het lokaal restaurantje waar ik ontbeet serveerde uitsluitend noedelsoep, en dat kwam deze morgen niet zo goed uit. Voor een lange busreis probeer ik zo weinig mogelijk te drinken om vervelende plasstops te vermijden. Bijgevolg at ik de noedels en de gefrituurde garnalen maar liet ik het vocht staan. Toen ik terug naar het hotel wandelde begon het te regenen. Meerdere regenbuien volgden in de loop van de dag. Gelukkig stond er vandaag geen fietsetappe op het programma.

Ik arriveerde driekwartier te vroeg aan het busstation van Trat. De loketbediende wilde nu wel een ticket voor mij en mijn ligfiets verkopen, niettegenstaande ze bezorgde grimassen trok en tegen zichzelf jammerde. Mijn ticket kostte 254 Baht (7,01 EUR) en voor mijn ligfiets betaalde ik 150 Baht (4,14 EUR) extra. Een collega van de loketbediende bracht me naar de juiste bus en regelde dat mijn ligfiets in de bagageruimte onderaan de bus mocht liggen.

Ik had een comfortabele dubbeldekker verwacht, maar het werd een aftandse bus. De bus vertrok stipt om 9:00u richting Bangkok. Ze stopte onderweg veelvuldig om passagiers op te pikken totdat ze helemaal vol zat. Om 12:40u stopte de bus in de gietende regen voor een kwartier bij een klein restaurant en winkel met achterin een sanitaire blok. Vlug bestelde ik een bord rijst met twee bijgerechten, dat ik snel naar binnen schrokte.

Toen we de miljoenenstad Bangkok naderden vertraagde het verkeer. Uiteindelijk arriveerde de bus pas om 15:20u in de Ekamai Bus Terminal in het oosten van Bangkok. Mijn ligfiets had de busrit goed verteerd, met uitzondering van een kras op de bagagedrager. Langs de brede en drukke stadsboulevards fietste ik naar mijn hotel in de wijk Banglamphu in het westen van de stad. Voor elk verkeerslicht stond een file. Samen met de motorfietsen fietste ik tussen de stilstaande auto’s naar het kruispunt. Dit vergde concentratie en stuurmanskunst om in de vaak smalle ruimte tussen de auto’s te fietsen zonder een auto te raken.  Soms was de ruimte tussen twee auto’s te smal om door te fietsen, en stond ik evenals de auto’s stil tot het verkeerslicht terug op groen sprong.

Om 16:20u na 13 km bereikte ik het New Siam Riverside Guest House. Na dit laatste stukje fietsen staat de totale kilometerstand van deze ligfietsreis op 1.641 km. Tijdens mijn vorige verblijf had ik al een kamer gereserveerd. Desondanks moest ik nog tien minuten wachten voordat ik mijn kamer mocht betreden. Vervolgens werkte ik mijn vertrouwde aankomstritueel af: douchen, zwemmen, en een wandeling in de stad maken. Toevallig zag ik mijn fietsdoos die ik bij het guest house in bewaring had gegeven achter de balie staan. Morgen kan ik mijn ligfiets gewoon in de doos stoppen, en hoef ik niet eerst een nieuwe doos te zoeken.

 

Fietsstatistieken:

15,45 km

0 u 48 min

19,30 km/u

 

12 november: Popa –> Meiktila

Deze morgen ontbeet ik als enige gast in het restaurant van het hotel. Behalve de obligate eieren, werd ook rijst met kikkererwten opgediend. Dit gerecht was een trendsetter voor de dag, want ook ’s middags en ’s avonds werd het me voorgeschoteld. Vandaag stond op papier de koninginnenrit op het programma. Volgens de karige kaartinformatie zou de weg de hele dag door het heuvelachtige landschap slingeren. In de praktijk viel het goed mee. Eerst was er een steile afdaling van 5 kilometer vol haarspeldbochten. Vervolgens bleef het nog een aantal kilometers zacht dalen. Uiteindelijk begonnen de heuvels, de ene al wat hoger dan de andere. Lange en korte beklimmingen en afdalingen losten elkaar af. Toch ging het meer af dan op. Toen ik op de bestemming aankwam, stond er een gemiddelde snelheid van 22 kilometer per uur op de teller. Dit is het snelste gemiddelde tot nu toe.

De weg tussen Popa en Meiktila

Pas om 12:50u en 97 km kwam ik een restaurant tegen. Na de currytafel legde ik vlot de resterende kilometers naar Meiktila af. Reeds om 14:15u na 114 km was ik op mijn bestemming. Onderweg bedacht ik dat ik vanavond nog een nachtbus zou kunnen nemen naar Bago in het zuiden, in plaats van in Meiktila te overnachten. Na mijn aankomst in Meiktila kocht ik meteen een busticket voor mezelf (8.500 Kyat / 6,40 EUR) en mijn ligfiets (11.000 Kyat / 8,25 EUR). Vervolgens bezocht ik het stadje, dat ik snel gezien had. Ik had nog een uurtje over voor het donker zou worden. Ik besloot om eens rond het meer van Meiktila te fietsen. Helaas reed ik verkeerd, en zat ik in een ‘dead end’. Om niet verder te verdwalen keerde ik veiligheidshalve terug.

De gouden eendenboot van Meiktila

Vervolgens restte me nog één ding voor ik om 19:00u op de bus zou stappen: eten. Vlakbij de bushalte vond ik een restaurantje op de stoep. Na het eten wachtte ik hier tot het tijd was voor de bus. Ik ben er ook naar het toilet geweest, en zag op deze manier hoe de familie leefde. Het gebouw had slechts één grote kamer. Links stonden bamboe bedden voor de hele familie, rechts werd in beslag genomen door de keuken van het restaurant. Aan de andere kant was een deur naar een deels overdekte koer. Behalve een deel van de restaurantkeuken, stond hier ook het toilet met wanden van golfplaat. Binnen in het kotje was een Franse WC in de grond, die men doorspoelde met een kommetje water.

Meiktila kwam enkele maanden geleden negatief in het nieuws na zware rellen tussen boeddhisten en moslims. De rellen ontaardden in een pogrom tegen moslims, waarbij moskeeën en moslimhuizen in de vlammen opgingen, en enkele moslims gelyncht werden. Ik vermoed dat de rellen zich in de buurt van de bushalte afspeelden. Hier waren een tweetal gesloten moskeeën, en uitgebrande huizen stonden leeg of werden verbouwd. Bovendien waren er ook heel wat lege bouwpercelen waar huizen van de grond af aan werden heropgebouwd. Op één van de ruïnes wapperde een boeddhistisch vlaggetje als symbool van verovering.

Moskee in Meiktila

De bus was een wat ouder model met minder comfort dan bij de heenreis. Toen ik opstapte was de bus bijna leeg. Vervolgens reden we twee à drie uren op secundaire wegen, en regelmatig pikten we nieuwe passagiers op. Pas na 22:00u reden we de autostrade richting Yangon op. De zetels waren zeer smal. Lichaamscontact met de onbekende Birmese buurman was onvermijdelijk, ook al waren we allebei smalle mensen.

Ligfiets in de koffer van de bus naar Bago

Fietsstatistieken:
129,15 km
6 u 13 min
20,74 km/u