18 november: Ban Nonphay –> Napong

Na een goede nachtrust op een extreem dikke en degelijke matras stond ik om 6:40u op. Ik wandelde naar de noedelshop waar ik gisteren de stamgast was. Nu serveerde de kokkin wel noedelsoep. Iets na acht uur lag ik op de fiets. Na 16 km kwam ik in een onaangekondigde meeting van wereldfietsers terecht. Eerst kruiste ik een koppel jonge Zuid-Koreanen. We waren elkaar nog aan het begroeten, toen er uit mijn richting een geroutineerde Zwitserse fietsreiziger aankwam. Dagenlang kwam ik geen fietsreizigers tegen, en nu drie tegelijkertijd. Vijftien kilometer verder stak ik nog twee vrouwelijke fietsreizigers voorbij, maar ze hadden me niet gezien. Ik keuvelde enkele minuten met de Koreanen en de Zwitser en ik fietste verder.
wp-1479466622977.jpg
Enkele kilometers verder had ik iets te vieren, met name de duizendste fietskilometer van deze fietsreis. De weg had geen zin om mee te vieren. Ik had voortdurend het gevoel dat de weg vals plat afwisselde met heuvels zonder veel afdalingen. Het wegdek van ruw asfalt bevatte dikke kiezels. Omdat ik trager dan verwacht fietste, besloot ik om de gebruikelijke frisdrankpauze over te slaan. Pas na 68 km verdween de valsheid van de weg en had ik eindelijk een rechtvaardig fietsgevoel. Ik stopte om 12:20u na 74 km aan een kleine noedelshop voor een snelle lunchpauze. Veertig minuten later lag ik terug op de fiets.
wp-1479466639850.jpg
De eindbestemming van deze etappe was Khong Xedong. Maar op 7 kilometer van dit kleine stadje zag ik vlak voor het dorp Napong een guest house. Napong ligt aan de afslag naar de provinciehoofdstad Salavanh. Ik twijfelde om hier al te stoppen. Maar toen ik in het dorpscentrum tal van restaurantjes zag, besloot ik om hier te overnachten. Het Keobouasay Xokpaseuth Guest House ligt 200 meter van de snelweg. Het lijkt een architecturale kopie van het guest house van gisteren. Drie rijen kamers in U-vorm met vooraan een balkon over de volledige lengte. Voor 80.000 Kip (9,05 EUR) nam ik een kamer met een dubbel bed en een badkamer met warme douche. De matras is een flink stuk dunner en harder dan gisteren. Er hangt een aircotoestel aan de muur, maar zonder afstandsbediening werkt de airco natuurlijk niet. In tegenstelling tot gisteren kwam het guest house de belofte van wifi wel na.
wp-1479466657520.jpg
Toen ik terugkwam van de gebruikelijke dorpsverkenning, vroeg ik de hotelbaas naar de afstandsbediening. Met gebaren maakte hij duidelijk dat hij me de afstandsbediening zou geven voor een extra 20.000 Kip (2,26 EUR). Ik was opnieuw flink aan het zweten na de korte wandeling, dus ik betaalde met plezier de meerprijs.
wp-1479466673603.jpg
s’Avonds wandelde ik terug naar het centrum. In de talrijke restaurantjes schafte de pot overal hetzelfde: gespietste dieren op de barbecue met kleefrijst. Wijselijk koos ik niet voor de kikkers en onbekende diersoorten, maar hield ik het bij een volledige kip. Het was een mager beestje, veel vlees zat er niet aan. Ze werd opgediend in grof gehakte stukken met alles erop en eraan, ook de gegrilde kop en de poten met de nagels. Ik betaalde 45.000 Kip (5,09 EUR) voor de hele kip plus 5.000 Kip (0,57 EUR) voor het mandje kleefrijst.
Fietsstatistieken:
97,29 km
4 u 43 min
20,59 km/u

17 november: Savannakhet –> Ban Nonphay

In de buurt van mijn hotel zijn verschillende (afhaal-)restaurantjes. Ze serveren allemaal barbecue en koud buffet. Maar ik had geen zin in barbecue als ontbijt. Uiteindelijk vond ik toch een noedelshop waar ik met de inmiddels vertrouwde noedelsoep ontbeet. Om half negen lag ik op de fiets voor een relatief korte etappe. In drie dagen fiets ik naar de stad Pakse. De eindbestemming voor vandaag was het kleine stadje Pakxong op een kleine 75 kilometer van Savannakhet. Eerst fietste ik terug naar snelweg #13. Net als Mechelen aan de E19 heeft Savannakhet twee op- en afritten. Eergisteren nam ik afrit Savannakhet-Noord, en vandaag neem ik oprit Savannakhet-Zuid. Deze oprit ligt op 35 kilometer van het centrum.
wp-1479388039069.jpg
Omdat ik de Mekongvlakte achter mij liet, steeg de weg gestaag. In een sterk golvend landschap volgde de ene na de andere heuvel zonder veel compenserende afdalingen. Ik reed recht in de richting van de zon, dus de schaduw was schaars. Bovendien had ik flinke tegenwind.
wp-1479388054211.jpg
Pas twee uur na mijn vertrek bereikte ik de oprit. Ik nam eerst een colapauze, en een half uurtje later fietste ik over de snelweg. De weg werd vlakker en telde minder heuvels. De zon stond nu rechts van mij, en ook de wind blies nu in mijn voordeel. Eenmaal op de snelweg fietste ik duidelijk vlotter.
wp-1479388073037.jpg
Even voor het middaguur stopte ik na 56 kilometer aan een simpele noedelshop onder een strooien afdak. Nadat ik voldaan was, sprong een brutale kip op tafel om in de resten van mijn soepkom te pikken.
Omstreeks 14u reed ik het stadje Pakxong in. Pal in het centrum zag ik twee schamele guesthouses. Ik fietste er voorbij, want volgens Maps.me zouden er enkele kilometers verder nog guesthouses liggen. Ik vond inderdaad een soort van motel op vijf kilometer van Pakxong in het dorpje Ban Nonphay. In het Phet Sok Say Guest House nam ik voor 100.000 Kip (11,32 EUR) een grote kamer met airco, dubbel bed, en badkamer met warme douche. Het uithangbord loog want er is geen wifi.
wp-1479388088142.jpg
Na de douche verkende ik zoals gewoonlijk te voet het dorpscentrum om het aanbod van horecagelegenheden te onderzoeken. Zoals te verwachten voor een dorp was het aanbod beperk. Ik telde drie kleine noedelshops en een afhaalpunt voor koud buffet. Om 18u stapte ik de dichtstbijzijnde noedelshop binnen. De kokkin wilde geen noedelsoep serveren, maar bereidde wel een lekker bord gebakken rijst met varkensreepjes voor mij. s’Avonds maakte ik van mijn smartphone een mobiele hotspot. Zo kon ik vanavond alsnog mijn dagelijkse blogbericht via mijn tablet publiceren.
Fietsstatistieken:
78,66 km
3 u 58 min
19,81 km/u