28 februari: Ban Chuen Beach

Omdat ik vandaag een rustdag had, sliep ik uit tot 8 uur. Ik ontbeet in het restaurant van het Mairood Resort met zelfgemaakte müesli en een royale kom tropisch fruit. Na het ontbijt twijfelde ik wat ik zou doen. Ofwel hier in Mai Rut langs de lagune naar het strand wandelen, ofwel naar het strand van Ban Chuen fietsen. Uit ervaring weet ik dat ik me slecht voel na een dag met te weinig beweging. Bijgevolg besloot ik om naar Ban Chuen Beach te fietsen, dan had ik tenminste een minimum van inspanning gehad. Ik vertrok om 10:30u, en maakte een omweg langs de snelweg. De directe weg naar Ban Chuen werd immers zwaar geplaagd door wegenwerken. Na 10 kilometer arriveerde ik aan het strand dat volgens de wegwijzer het mooiste strand van Oost-Thailand is.

Het strand van Ban Chuen is ongeveer een kilometer lang en het is er ongelooflijk rustig. Zelfs op een zaterdag was er nauwelijks volk. Toen ik aankwam klotste de zee tot tegen de dijk. In de loop van de middag trok de zee zich een beetje terug zodat er enkele meters nat strand bloot kwamen te liggen. Het water van de zee was helder maar ondiep. Om echt te kunnen zwemmen zou je wellicht een paar honderd meter in zee moeten gaan.

Onder de bomen langs de dijk stonden strandpaviljoentjes. Ik koos een bamboe paviljoentje nabij een restaurant aan het einde van het strand uit. Het gebruik van het paviljoen is gratis. In ruil wordt verwacht dat je beroep doet op de catering van het naburige restaurant. Nadat ik de eerste keer in de zee had gezwommen, bestelde ik een blikje cola. Helaas verkocht het restaurant uitsluitend ongekoelde frisdrank in flessen van 1,25 liter. Een kokosnoot kon ik ook niet krijgen. Noodgedwongen kocht ik voor 50 Baht (1,38 EUR) een grote fles die ik niet van plan was om helemaal op te drinken. De ijsblokjes waren à volonté, dus ik heb mijn glas vaak laten bijvullen. s’Middags bestelde ik een noedelsalade met zeevruchten. 


Omstreeks 14:30u vatte ik de terugtocht aan. Onderweg stopte ik aan een viskwekerij. De batterij watermolens geeft zuurstof aan de vissen. De paal met de kabels beschermt het bassin tegen vogels die graag een visje lusten. Toen ik gisteren de kustweg volgde, ben ik verscheidene viskwekerijen gepasseerd. Na het trekken van de onderstaande foto sprong ik snel terug op mijn ligfiets. Ik zag immers donkere wolken afkomen. De regenbui was  voor later. Toen ik terug in het resort kwam, was er nog geen druppel gevallen.


Fietsstatistieken:

23,69 km

1 u 2 min

22,75 km/u