5 februari: Aranya Prateth –> Sisophon

Vandaag stond er slechts een rit van een vijftigtal kilometer op het programma. Ik stond pas om 7:45u op, en ontbeet met een kom lekkere rijstsoep op het terras van het motel. Om vijf na negen stapte ik op de fiets voor het laatste stukje van 6 km naar de grens met Cambodja.

Het loket om uit te checken bij de Thaise immigratie lag op de eerste verdieping. Bijgevolg liet ik mijn ligfiets achter met het slot rond een paal. Na deze formaliteit volgde ik de brommers richting de Cambodjaanse immigratie. Ik had geen visum op voorhand geregeld. Aan een Cambodjaanse politieagent die onder een luifel achter een tafel zat, vroeg ik waar ik een visum kon aanvragen. De agent schoof een stoel bij, en gebaarde om me neer te zetten. Hij haalde een blanco formulier boven. Terwijl ik het formulier invulde, was hij in de weer met mijn paspoort. Hij rekende 1200 Baht (32,20 EUR) voor het visum aan. Tenslotte schoof ik verderop aan een loket aan voor de laatste stempel en het afnemen van mijn vingerafdrukken. Na deze formaliteit was ik de grens volledig gepasseerd. De volledige procedure heeft een dik uur geduurd.

IMG_0250

De drukke hoofdbaan van het grensstadje Poipet is geflankeerd door casino’s. In een wisselkantoor wisselde ik een beetje Thaise Baht in Cambodjaanse Riel om onderweg de lunch te kunnen betalen. Vervolgens verliet ik Poipet, en fietste ik naar Sisophon (door de Cambodjanen ook Banteay Meanchey genoemd). De brede weg had een zijstrook voor het trage verkeer. De weg was druk bij vlagen. Ik had de hele tijd wind op kop, en ik verdenk de weg ervan om vals plat te zijn. Mijn tempo lag dus relatief laag.

IMG_0251

Om 12:00u en na 35 km lunchte ik in een klein wegrestaurant met honden en een kip die tussen de tafels rondliepen. Ik nam rustig mijn tijd, en ik lag pas na 13u terug op de fiets. Een dik uur later fietste ik de stad Sisophon binnen.

IMG_0252

Ik nam voor 12$ een kamer met airco, frigo en warm water in het Golden Crown Guest House. Mijn ligfiets stalde ik in de grote parkeergarage naast de lobby. Na de douche kuierde ik in de stad rond. Toen ik een cola op een terras van een restaurant dronk, kwam er plotseling een landloper in bloot bovenlijf en lange sik voor mij staan. Hij staarde me aan, en toen ik hem na een minuut nog steeds negeerde, bediende hij zichzelf met mijn ijsthee. In deze streek is het de gewoonte om elke restaurantbezoeker een pot thee en een glas met ijsblokjes te geven, ook als de klant gewoon een blikje cola bestelt. Toen hij zijn tweede glas had ingeschonken, jaagde de uitbaatster hem weg. Terug aan het hotel wilde ik op het internet. Helaas werkte de wifi van het hotel vandaag niet, dus ik zal een dagje moeten wachten.

IMG_0253

Fietsstatistieken:
54,60 km
2 u 42 min
20,23 km/u

4 februari: Sporen naar de grens

Vannacht heb ik uitgeslapen tot 8:45u. Het gevarieerde ontbijtbuffet werd geserveerd op het terras aan de rivier. Voor het uitchecken, plonsde ik eerst nog eens in het zwembad. Een fietstocht van 5 kilometer in het vastgelopen verkeer bracht me omstreeks 11:30u aan het station Hua Lamphong. Aan het loket kocht ik voor 48 Baht (1,30 EUR) een kaartje naar het grensstadje Aranya Prateth. Reserveren was helemaal niet nodig. De trein had uitsluitend 3de klasse rijtuigen, en zetels werden niet toegekend.

IMG_0246

Nadat ik voor 30 Baht (0,80 EUR) met rijst en kip-curry had geluncht in de Food Court van het station, wachtte ik op het perron op de aankomst van de trein. Tien minuten voor het vertrek reed de forensentrein het station binnen. Vermits er geen apart bagageruituig was, stalde ik mijn ligfiets noodgedwongen in het looppad van het rijtuig. Aan de conducteur betaalde ik een toeslag van 100 Baht (2,70 EUR) voor mijn fiets.

IMG_0247

De trein vertrok stipt om 13:05u, en werd na elke halte meer gevuld met forensen. De mensen die later opstapten moesten recht staan. Het landschap was heel de tijd plat. Eerst reed de trein door nagenoeg eeuwige rijstvelden, later kwamen er ook plantages van een ranke boomsoort die mij onbekend was. Het laatste anderhalf uur werden we geteisterd door binnenvliegend stof. De trein kwam met driekwartier vertraging om 18:20u in het eindstation Aranya Prateth aan.

Het Market Motel lag op 2 km van het station. Voor 380 Baht (10,20 EUR) nam ik hier een kamer met een dubbel bed, airco en ontbijt. Het motel doet haar naam eer aan, want elke kamer heeft een carport om de auto te stallen. Daarom ziet het motel er een beetje uit als een rij parkeergarages. Na het trekken van de onderstaande foto, parkeerde ik mijn fiets evenwel binnen in mijn kamer.

IMG_0248

Het motel zou ook een zwembad hebben, maar daarvoor had ik geen tijd meer. Nadat ik al het stof van de treinrit had afgespoeld in de douche, fietste ik naar een restaurant dat 750 meter verder lag. Toen mijn bord leeg was, begon een popgroepje live achtergrondmuziek te spelen.

IMG_0249

Fietsstatistieken:
8,77 km
0 u 41 min
12,83 km/u