9 februari: Daguitstap naar Banteay Srei

Gisterenavond wilde ik vlak voor het slapengaan het dagelijkse blogbericht publiceren. Bij deze handeling liep de WordPress app helemaal vast, ik kreeg slechts een wit scherm met een blauwe balk te zien. Via de website ontdekte ik dat het bericht wel gepubliceerd was. Ik was opgelucht dat ik het lange bericht niet helemaal opnieuw moest schrijven. Deze ochtend heb ik de app opnieuw geïnstalleerd, en kan ik verder berichten over mijn ligfietsreis.

Wegens dit probleem met WordPress lag ik niet zo vroeg in mijn bed als ik van plan was. Deze ochtend sliep ik iets langer uit, en stond ik pas om half acht op. Om tien na negen lag ik op de fiets voor een daguitstap naar Banteay Srei. Deze kleine tempel is beroemd wegens de prachtige sculpturen.

IMG_0265

Sommige tempels liggen ver verwijderd van Angkor Wat. De kleine maar bijzonder fijne tempel van Banteay Srei ligt op 35 km van Siem Reap. De weg naar deze afgelegen tempel werd gaandeweg hobbelig zoals de meeste wegen tussen de tempels van de Angkor site. Er waren ook bochten in de weg, maar lang niet zo oneindig veel als het onderstaande verkeersbord insinueert.

IMG_0266

Op een uurtje had ik de tempel gezien. Na de lunch fietste ik naar het landmijnenmuseum. Dit privémuseum ligt op de weg tussen Siem Reap en Banteay Srei op 8 km van deze laatste plaats. Het museum is ingericht door een voormalige kindsoldaat van de Rode Khmer die zelf nog talloze mijnen heeft gelegd. Als landmijnexpert uit de eerste hand kon hij na de oorlog als ontmijner aan de slag. Nu leidt hij een ngo die Cambodjaanse dorpjes ontmijnt en zich bekommert om de slachtoffers onder de kinderen. Ik vond het interessant om de verschillende modellen van landmijnen in het echt te zien. Sommige waren heel klein, en hadden een diameter van minder dan 10 cm.

IMG_0267

Na het landmijnenmuseum fietste ik naar Phnom Bakheng. Deze tempel op een heuvel tussen Angkor Wat en Angkor Thom biedt een mooi uitzicht over de omgeving. Vooral bij zonsop- en ondergang is het druk bij deze tempel. Een bouwkraan vervuilde evenwel het zicht naar Angkor Wat. Ik hield de tempel snel voor bekeken, en fietste aan een hoog tempo terug naar het hotel om een laatste duik in het zwembad te maken.

IMG_0268

In tegenstelling tot Myanmar, mocht ik bij elke tempel van de Angkor site mijn schoenen aanhouden. Soms werden er extra kledingvoorschriften geafficheerd. Meestal betrof het een broek die de knieën bedekt en een T-shirt met mouwen tot aan de ellebogen. In Myanmar moest ik mijn schoeisel aan de poort altijd uitdoen. Tempelbergen moesten van de voet tot aan de top van de berg blootsvoets beklommen worden. De tempels in Myanmar zijn nog volop in religieus gebruik. Daarentegen hebben de meeste tempels in Angkor een hindoeoorsprong, terwijl de Cambodjanen ondertussen tot het boeddhisme zijn bekeerd. Niettemin bevatten vele tempels van Angkor moderne altaartjes, vaak met een boeddhabeeld.

Fietsstatistieken:
76.33 km
3 u 17 min
23,18 km/u

7 februari: Het grote circuit van Angkor

Deze morgen voelde ik geen druk om me te haasten. Ik stond pas om 8 uur op. Het beperkte hotelbuffet was lauw, maar de verse koffie was lekker. Pas om kwart voor tien lag ik op de fiets richting Angkor. Halverwege Siem Reap en Angkor kocht ik aan de Angkor Ticket Booth een driedagenpas voor 40$. Vervolgens zette ik koers naar de eerste tempel. Van oudsher verdelen vele bezoekers van de uitgestrekte site hun tour in twee lussen. Het kleine circuit rijgt de belangrijkste tempels in de kern van de site aaneen. Het grote circuit passeert bij de tempels in de periferie. Ik besloot om vandaag de grote tour te doen, en de spectaculaire tempels van Angkor Wat en Angkor Thom voor morgen te bewaren.

IMG_0443-0

De tempels van het grote circuit liggen op 2 à 3 km van elkaar. Mijn ligfiets was een ideaal transportmiddel voor deze tour. De meest indrukwekkende tempel die ik vandaag heb gezien, was ook veruit de grootste. De Preah Khan ten noorden van Angkor Thom was deels gerestaureerd en lag deels nog volledig in puin.

IMG_0445-0

Alle reisgidsen waarschuwen voor het tasgraaien door jongens achterop een motorfiets. Als ligfietser kan ik mijn tas alleen maar achter mij op het bagagerek plaatsen. Preventief bind ik mijn toptas stevig vast aan mijn bagagerek. Thuis doe ik dit gewoonlijk met het spiraalslot. Voor mijn reis naar Cambodja heb ik bijkomend een stalen kabel van 2,5 m met cijferslot gekocht. De anti-diefstalkabel vastmaken en bij elke tempelstop terug losmaken kost extra tijd. Toen ik na een tempelbezoek de kabel rond mijn fietstas wikkelde, kwamen enkele nieuwsgierige Cambodjanen een praatje slaan. Ik legde hen de anti-diefstalfunctie van de kabel uit. Ze antwoordden stellig dat tasgraaien niet voorkomt in Siem Reap en Angkor, maar wel in de hoofdstad Phnom Penh. Ik ben alvast niet van plan om proefondervindelijk hun stelling te verifiëren, want dan ben ik mijn tas misschien kwijt.

IMG_0444-0

In Angkor en Siem Reap is de Amerikaanse dollar de enige munteenheid. Zelfs kleine aankopen zoals een flesje water worden afgerekend met dollarbiljetten. Vermits dollarmunten hier niet circuleren, is het biljet van 1 dollar de kleinste eenheid. Alles kost dus minstens 1 dollar, wat vaak dubbel zo duur is dan elders in Cambodja. Deze namiddag kocht ik aan een kraam een klein flesje water, en de verkoopster vroeg 1$. Ik stemde toe, ofschoon ik wist dat het minstens het driekeer te duur was. Ongevraagd gaf de verkoopster me evenwel een tweede flesje erbij.

IMG_0446

Na de laatste tempel Preah Khan koerste ik met een kruissnelheid van 30 km/u terug naar het hotel. Ongevraagd kreeg ik al een preview van morgen, want de kortste weg sneed dwars door de site van Angkor Thom. Om 16:40u kwam ik aan. Ik nam snel een douche om het stof en het zweet af te spoelen. Zonder tijd te verliezen plonsde ik in het ijskoude zwembad van het hotel. Vermits de zwempartij nauw aansloot op de warme fietstocht, kon ik vandaag wel genieten van het koude water.

Fietsstatistieken:
39,65 km
1 u 53 min
21,09 km/u