13 mei: De paleizen van shogun en keizer

Gisterenavond heb ik tot vrij laat het dikke hoofdstuk Kyoto in mijn reisgids gelezen. Daarom sliep ik vandaag een beetje langer dan gewoonlijk. In de supermarkt had ik gisteren cruesli, yoghurt en bananen gevonden. Dus ontbeet ik vanochtend min of meer zoals ik thuis gewoon ben. Het raam van mijn kamer heeft melkglas dat ik niet kan openen. Na het ontbijt ging ik buiten poolshoogte van het weer nemen. De voorspelde regen gutste inderdaad uit de hemel. Ondertussen ken ik het al. Op een Japanse regendag regent het nonstop de hele dag. Buien met tussendoor opklaringen zijn een Europees fenomeen. Ik besloot om mijn ligfiets droog onder de brede dakrand van het hotel te laten staan. Kyoto heeft een uitgebreid en veelzijdig openbaar vervoersnetwerk voor haar anderhalf miljoen inwoners. Naast stadsbussen rijden hier ook metrostellen en regionale treinen. Maar zoals wel vaker in steden het geval is, worden de lijnen uitgebaat door verschillende maatschappijen met een afzonderlijke tariefstructuur. Op het internet vond ik het plan van het stedelijke busnetwerk. Ik besloot naar een belangrijk busknooppunt te wandelen om voor 600 ¥ (4,59 €) een dagpas te kopen. Maar eerst investeerde ik in het supermarktje schuin tegenover het hotel in een transparante paraplu.
Van de zeventiende tot de negentiende eeuw had de Japanse keizer louter ceremoniële bevoegdheden. De werkelijke macht was in handen van de shogun, die als een soort premier en opperbevelhebber het land regeerde. De keizer en de shogun hadden elk hun eigen paleis in Kyoto. Ik nam eerst een bus naar het paleis van de shogun, het Nijo-jo Kasteel. Voor 600 ¥ (4,59 €) mocht ik de paleistuin binnenwandelen. De belangrijkste bezienswaardigheid op deze site is het Ninomaru paleis. Zelfs op een zondag liep het hier vol schoolkinderen in uniform.
Ik borg mijn paraplu op in een speciale paraplulocker. Gisteren na mijn bezoek aan de Higashi Hongan-ji tempel had ik het plastic schoenenzakje bijgehouden. Ik hergebruikte het zakje om mijn fietssandalen in te steken. Op kousenvoeten betrad ik het paleis. Het parcours bracht me langs een hele reeks kamers met prachtig beschilderde schuifdeuren en tatami’s op de vloer. De schilderingen leken net nieuw en dat was ook zo. Alle schuifdeuren waren reproducties. De originele schuifdeuren heb ik achteraf in een apart museum bewonderd. Daar konden ze in gepaste bewaarcondities worden tentoongesteld. Na het paleisbezoek leidde het parcours me in de gietende regen door de paleistuin. Achteraan de tuin had de shogun nog een kasteel met slotgracht laten bouwen voor het geval hij aangevallen zou worden.
Het deed deugd om tijdens de lunch even droog te zitten in een restaurant. Na de middag nam ik een bus naar het keizerlijk paleis. Het paleis ligt in een tuin van 11 hectare dat op zijn beurt is ingebed in een park van 65 hectare. Ik wist niet dat de westelijke poort de ingang van het paleis was. Dus wandelde ik helemaal rond de ommuurde paleistuin tot ik aan de ingang kwam. De inkom was gratis. In tegenstelling tot het paleis van de shogun liep het parcours tussen de gebouwen en er niet in.
Omstreeks 16 uur was ik klaar met het keizerlijk paleis. Ik nam een bus naar twee tempelsites ten noordoosten van het paleis. Dit had ik niet meer moeten doen. De tempels sloten al om 16u00. De Koto-in tempel was bij aankomst al gesloten, en ook het Daitoku-ji tempelcomplex leek verlaten. Precies op de sluitingstijd botste ik onverwacht op de Kohrin-in tempel. Voor 600 ¥ (4,59 €) mocht ik nog snel deze voormalige familietempel van een hoogadelijke familie bezoeken.
Na dit bezoek keerde ik terug naar het hotel. De eerste bus die kwam bracht me naar het station van Kyoto. Hier stapte ik over op bus 26. Deze bus reed helemaal niet de richting uit die ik had verwacht. Dus liet ik de chauffeur stoppen aan de eerstvolgende halte. Bij het afstappen maakte de chauffeur me duidelijk dat mijn dagpas niet geldig was op zijn bus. Ik moest een nieuw ticketje kopen voor 230 ¥ (1,76 €). Klaarblijkelijk was ik op een bus 26 van een concurrerende maatschappij opgestapt. Om verdere verrassingen te voorkomen wandelde ik de laatste mijl naar het hotel.
Fietsstatistieken:
0,00 km
0 u 0 min
0,00 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.