27 februari: Tatai –> Mai Rut

Ruim een uur voordat mijn wekker afliep werd ik vanzelf wakker. Terwijl ik verder sluimerde, keek ik af en toe door het raam naar de zonsopgang aan de overkant van de rivier. Ik ben toch even uit mijn bed gekropen om vanop mijn balkon de onderstaande foto te trekken.

Om 8:30u werd ik terug afgezet aan de brug van Tatai. Meteen volgde een beklimming van 1 km om uit de vallei te komen. Nadien volgde nog één zware beklimming. Vervolgens werd de weg zwaar glooiend tot de afdaling naar Koh Kong. Ik fietste frequent over zandstroken ten gevolge van wegenwerken. Waarom kunnen wegenwerkers niet eerst een stuk helemaal afwerken voordat ze het volgende stuk openleggen? Beneden in Koh Kong werd de weg geblokkeerd door een kudde buffels op de wandel.

Na het oversteken van een brug van twee kilometer begon de weg opnieuw zwaar te glooien. Om 10:20u na 29 km bereikte ik de grens met Thailand. Twintig minuten later had ik Cambodja terug ingeruild voor Thailand. Na de grens verdubbelde de weg in tweemaal twee rijstroken met een uitzonderlijk goede asfaltkwaliteit. Dat was een verademing na vier weken fietsen in Cambodja. De sterke glooïng van de weg zag er zwaarder uit dan het in werkelijkheid was. Meestal geraakte ik door de vaart van de afdaling boven op de volgende top.

image

Ik fietste door het smalste stukje van Thailand. Alleen de smalle kuststrook is Thais grondgebied. Het binnenland met de uitlopers van het Cardamomgebergte maakt deel uit van Cambodja. Soms zag ik links de zee en rechts de bergen van Cambodja. Om half twaalf stopte ik in het stadje Khlong Yai bij een eenvoudig restaurantje voor de lunch. Na 50 kilometer verliet ik de hoofdweg en sloeg ik de kustweg in. Helaas was deze weg in miserabele staat. De stroken waarbij ik rond de putten slalomde wisselden af met zand- en kiezelstroken ten gevolge van wegenwerken. Langs de kustweg passeerde ik verscheidene resorts. Niettemin fietste ik verder naar mijn eerste keuze, met name het Mairood Resort. Omdat ik via de kustweg kwam en niet via de grote baan, zag ik nergens wegwijzers naar dit resort. Bij elke tweesprong vroeg ik de weg aan de lokale bevolking, en uiteindelijk kwam ik omstreeks 14:00u bij het Mairood Resort aan. Het resort is verstopt achterin een vissersdorp, en is uitsluitend bereikbaar via een smal betonnen pad op palen. De vriendelijke eigenaar Chin onthaalde me zeer gastvrij.

image

In de tuin van het Mairood Resort zijn een zevental bungalows rond een zwembad gelegen. Voor 1.500 Baht (41,40 EUR) heb ik een bungalow met airco, frigo, wifi, warm water en ontbijt. De kamer ziet er een beetje oubollig uit, maar dat heeft zijn charme. Na de douche en de zwembeurt verkende ik het vissersdorp. Toen ik donkere wolken in mijn richting zag komen, ben ik haastig teuggekeerd. Na de regenbui voleindigde ik mijn verkenningstocht. Tot mijn verbazing zag ik nergens een restaurant. Bijgevolg had ik geen andere optie dan in het resort te dineren. Het diner werd stipt om 19:00u opgediend, en was een sociale aangelegenheid.

 

Fietsstatistieken:

69,51 km

3 u 26 min

20,25 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.