17 februari: De genocide van de Rode Khmer

Gisteren bezocht ik de luchtige bezienswaardigheden voor toeristen zoals het Koninklijk Paleis en het Nationaal Museum. Een reis in Cambodja is evenwel niet volledig als je de gruwelijke kant negeert. Tussen april 1975 en januari 1979 heerste de Rode Khmer over Cambodja. Deze communistische partij wilde het land in een agrarische modelstaat omtoveren onder het motto iedereen boer en de rest zijn verraders en vijanden van de revolutie. Het paranoïde schrikbewind van Pol Pot en zijn klik doodde ruw geschat twee miljoen van zijn eigen inwoners. Vele Cambodjanen stierven van de honger en uitputting. Andere slachtoffers werden gemarteld en geëxecuteerd in concentratiekampen.

Mijn eerste stop was het Tuol Sleng Museum op een kleine drie kilometer van mijn hotel. Voordat de Rode Khmer aan de macht kwamen was dit een middelbare school. Net als Boko Haram vandaag was de Rode Khmer een fervente tegenstander van onderwijs. In de schoolgebouwen vestigden ze de gevangenis S 21 waar ze onschuldige Cambodjanen door middel van zware marteling tot bekentenis dwongen van dingen die ze niet hadden gedaan. Meer dan 17.000 mensen ondergingen hier de gruwelijkste martelingen.

IMG_0294

Om 12 uur had ik de voormalige school/gevangenis gezien, en volgde ik het spoor van het gros van de slachtoffers. Zij werden in vrachtwagens twaalf kilometer ten zuiden van Phnom Penh naar het executieterrein Choeung Ek gebracht. In tegenstelling tot de onfortuinlijke slachtoffers stopte ik onderweg voor een kom noedelsoep. Aanslepende wegenwerken hadden delen van de weg naar Choeung Ek herschapen in een afgrijselijk wasbord. Soms kon ik het wasbord omzeilen door achter motorfietsen te spookrijden op het betonnen rijvak van de andere richting.

Ik betaalde 6$ entreegeld voor de toegang tot het ‘killing field’ Choeung Ek. Voor dit bedrag kreeg ik een Nederlandstalige audiogids mee. De herdenkingsstupa gevuld met schedels van de slachtoffers domineert het executieveld. Ernaast liggen de massagraven waarvan de meerderheid is opgegraven. Het grillige microreliëf vol putten en heuveltjes getuigde van de massagraven.

IMG_0295

Vandaag was ik van plan om een klein onderhoud op mijn ligfiets uit te voeren. Ik wilde graag de bandenspanning terug op 5 bar brengen en de ketting oliën. Ik hoopte dit te kunnen doen bij een winkel waar ze mountainbikes aan toeristen verhuren. Mijn eigen pomp gebruik ik liever niet omdat ik schrik heb dat de bandenspanning na de pompbeurt lager zou kunnen zijn dan ervoor. In de heenweg ben ik langs de Bike Shop gepasseerd. De naam dekte de lading niet, het was meer een motorbike shop. Toen ik met gebaren uitlegde dat ik mijn banden wilde oppompen, pakte de mecanicien een dik stuk slang zonder aansluiting. Wijselijk deed ik meteen teken dat het niet meer hoefde, en ben ik verder gefietst. Momenteel fiets ik nog zeer vlot, vandaag haalde ik gezwind een kruissnelheid van 30 km/u. Ook het schakelen verloopt soepel. Bijgevolg behoud ik liever wat ik heb als ik niet zeker ben dat het een verbetering zal zijn. Op de terugweg wilde ik het nog eens bij een andere fietsenzaak proberen, maar ik kon de winkel niet vinden. Op de koop toe reed ik vast in de file. Uiteindelijk keerde ik terug naar mijn hotel, waar ik pas om 16 uur aankwam. Er schoot vandaag niet veel tijd over om aan het zwembad te liggen.

Fietsstatistieken:
27,72 km
1 u 28 min
18,82 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.