23 november: Een dagje op het strand

Uitgeslapen stond ik deze morgen om acht uur op. Door de korte strandwandeling in de zon op een nuchtere maag naar de restaurantbuurt voelde ik me loom worden. Ik ontbeet met een Birmese currytafel. De kip was nog lauw in de plaats van koud, dus was de curry deze ochtend vers bereid.

Na het ontbijt ging ik zwemmen in de zee. Het strand heeft hier veel affiniteit met de Belgische kust. Het zandstrand loopt zeer geleidelijk af naar de zee. Om echt te zwemmen moet men al ver in zee gaan. Het water is net zo ondoorzichtig als in de Noordzee. Natuurlijk is het water wel warmer, en is het hier een pak rustiger. Na de zwempartij fietste ik over het strand naar de noordelijke kaap. Op het strand is er relatief druk verkeer. Er is immers geen dijk waar de mensen op kunnen flaneren. Daarom cruisen de Birmezen met de motorfiets en zelfs met de auto over en weer op het strand.

Selfie met ligfiets op het strand van Sat Se

Deze middag zag ik een kledingzaak een hoogst provocerende T-shirt die in België hoogstwaarschijnlijk verboden is. Het hakenkruis is een oeroud boeddhistisch gelukssymbool dat de nazi’s jammerlijk misbruikt hebben. Ik begrijp dus volkomen dat het hakenkruis in Myanmar in decoratiemotieven opduikt. Daarentegen bestaat er hier ook een kledingmerk met de naam “original brand nazi”. De adelaar met het hakenkruis in de kleuren rood, wit, en zwart laat er geen toeval over bestaan. Bovendien heb ik de afgelopen weken nog T-shirts van dit bedenkelijke merk gezien. Zo zag ik een rode T-shirt met een witte cirkel en hierin een zwart hakenkruis, precies zoals de vlag van de nazi’s. Ik heb zelfs een T-shirt gezien waarin naar de “final solution” werd gerefereerd. Neonazi’s kunnen hier alvast koopjes doen en hun garderobe flink uitbreiden.

T-shirts van het verwerpelijke merk 'original brand nazi'

In de namiddag deed ik het spiegelbeeld van de voormiddag. Eerst wandelde ik naar de zuidelijke kaap, en vervolgens ging ik nog eens zwemmen. Toen ik pas vertrokken was, kruiste ik een groepje Birmese jongeren. Ze spraken me aan, en vroegen of ik met hen op de foto wilde staan. Na de groepsfoto wilde één van de jongens alleen met mij op de foto. Uiteindelijk sta ik met elk van de jongens nog eens apart op de foto. Ik heb geen idee waarom ze met mij op de foto wilden. Zonder ligfiets ben ik immers een doodgewone westerse toerist, en die lopen er wel meer rond.

Groepsfoto met lokale jongeren op het strand van Sat Se

Fietsstatistieken:
4,93 km
0 u 21 min
13,50 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.