18 november: Thaton –> Hpa-an

Deze morgen ontbeet ik in het theehuis tegenover het guest house. Op kosten van het guest house diende de uitbaatster het gangbare hotelontbijt voor buitenlanders op: toast met spiegelei, bananen, oploskoffie en thee. Vandaag werd dit aanbod aangevuld met cakes in cellofaanverpakking. Pas om 8:25u lag ik op de fiets. Vandaag stond er slechts een korte rit van 55 kilometer op het programma. Uiteindelijk haalde ik dit aantal niet eens, en na 52 kilometer kwam ik al aan in Hpa-an. De weg was eerst nagenoeg vlak. Vervolgens fietste ik weeral over heuvels met rubberbomen. De heuvels waren kleiner en minder steil dan gewoonlijk. Bovendien was ook het landschap meer gevarieerd. Naast de obligate rubberbomen was er plaats voor andere vegetatie. Daarenboven verscheen er hier en daar een karststenen bult. Het laatste stuk was terug nagenoeg vlak.

De weg tussen Thaton en Hpa-an met een karstberg op de achtergrond

Omstreeks elf uur reed ik het provinciestadje Hpa-an binnen. Het hotel van mijn eerste keuze was helaas volzet. Het volgende hotel kon me uitsluitend een kamer met gedeeld sanitair aanbieden. Bovendien was er geen plaats om mijn fiets overdag veilig te stallen. Mijn ligfiets mocht wel overnachten in één van de winkeltjes op de gelijkvloers. Bij het derde guest house stoorde ik de botte uitbater tijdens zijn lunch. Hij zei slechts één woord: “full”. Het vierde hotel was duidelijk in verbouwing. Hiermee had ik de lijst van de Lonely Planet van hotels in het stadscentrum zonder succes afgewerkt. Ik besloot een hotel op te zoeken op enkele kilometers van het centrum. Net toen ik vertrok, las ik toevallig het woord “guest house” op een voor de rest volledig Birmees uithangbord. De uitbater toonde me eerst een vierkante kamer zonder ramen met alleen een bed in voor 10.000 Kyat (7,70 EUR) per nacht. De airco in de gang koelde de omringende kamers doorheen hoge met muggengaas bekleedde openingen in de binnenmuur. Ik zei neen, en vervolgens toonde hij me een andere kamer aan de achterkant van het gebouw. In deze kamer stond ook een dubbel bed zonder lakens. Maar de kamer was wel uitgerust met een eigen badkamer met WC en koude douche. Een smal raam zonder glas maar met een luik zorgde voor direct licht. Bovendien was de kamer recent gerenoveerd. De airco was nieuw, evenals de elektriciteit en de sanitaire toestellen. De muren hadden net als de voorgevel een couche paarse verf gekregen. Voor dit alles vroeg de uitbater het dubbele, met name 20.000 Kyat (15,30 EUR). Zonder lang over na te denken nam ik deze kamer in het Than Lwin Oo Guest House op de Thida Road vlakbij het kruispunt met de Thitsar Street.

’s Middags at ik eerst een lekkere en grote portie gebakken noedels in het Khit-Thit restaurant, die ik doorspoelde met twee Star Cola‘s. Na de middag verkende ik het stadscentrum. Ik bezocht onder meer een paya aan de rivieroever met een mooi uitzicht op karstheuvels. Ik kwam onverwacht veel westerse toeristen tegen. Nu begrijp ik waarom al die hotels volgeboekt waren.

Karstbergen in de omgeving van Hpa-an

Met de ervaring van gisteren en deze middag in het achterhoofd, besloot ik om hotelreservaties voor de rest van mijn verblijf in Myanmar te maken. In Yangon had ik al van thuis uit een hotel geboekt, waar hopelijk nog steeds mijn fietsdoos staat. Ik had nog voor zes nachten een slaapplaats te zoeken. Eerst wil ik twee nachten in Mawlamyine verblijven, vervolgens twee nachten in Sat Se Beach, en tenslotte opnieuw twee nachten in Mawlamyine. Met de telefoon in de lobby van het guest house belde ik het Cinderella Hotel in Mawlamyine op. Helaas was het hotel van mijn eerste keuze reeds volzet voor 20-21 november, maar voor 24-25 november kon de receptioniste wel een reservatie maken. Dit hotel was volgens de Lonely Planet het enige met WiFi in Mawlamyine. Bijgevolg kan ik mogelijk pas een halve week later mijn blog bijwerken en mijn e-mails checken. De stad Mawlamyine is groot genoeg, dus ik verwacht wel ergens een kamer op de bonnefooi te vinden. Daarentegen staat er in de Lonely Planet slechts één guest house in Sat Se Beach. Bijgevolg moet ik zeker zijn dat ik daar terecht kan na een fietstocht van ruim 80 kilometer. Dezelfde dag onverrichterzake terug naar Mawlamyine fietsen zie ik alvast niet zitten. Gelukkig had het guest house een kamer vrij, die ik natuurlijk prompt reserveerde.

Fietsstatistieken:
54,34 km
2 u 33 min
21,17 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.