11 november: Bagan –> Popa

Nadat ik deze morgen nog eens van het uitgebreide ontbijtbuffet had genoten, lag ik om 8:26u op de fiets. Vandaag was de bestemming Popa, een uitgedoofde vulkaan met een tempelcomplex op een klif. De eerste 15 kilometer waren vals plat. Vervolgens ging het heuvel op heuvel af, de ene al wat steiler dan de andere. Nadien volgde een zachte afdaling van meerdere kilometers. De afdaling werd meteen cash betaald, want de verloren hoogte moest ingehaald worden via een steile klim met haarspeldbochten. De kwaliteit van het wegdek was goed voor de Myanmarese normen, zelfs bij het stuk secundaire weg.

De weg tussen Bagan en Popa

Tenslotte arriveerde ik aan de afslag naar het dorp Popa aan de voet van de berg. Hier was al meteen een hotel. Ik wilde niet het eerste het beste hotel nemen, dus op zoek naar alternatieven fietste ik verder naar het dorp Popa. Het centrum van dit dorp is een T-sprong. Ik fietste de twee overige wegen enkele honderden meters in zonder een hotel tegen te komen. Nochtans stelt de Lonely Planet dat er meerdere guest houses in Popa zijn, plus het top-end hotel Mount Popa Resort. Ik fietste terug naar dat ene hotel, de Nay Minn Thar Inn. Voor 45$ nam ik er een relatief duur stuk van een bungalow. In tegenstelling tot Bagan zijn de bungalows in Popa niet rond een zwembad gegroepeerd. Het personeel is alvast zeer vriendelijk en attent. Niettemin heb ik de indruk dat er nauwelijks of geen gasten zijn, en dat ik nagenoeg zeker de enige westerling ben.

De tempelrots van Popa

Nadat ik mijn bagage had achtergelaten, fietste ik terug naar Popa om te lunchen. Vervolgens fietste ik verder naar het tempelcomplex op de rots. Onderweg kwam ik plots alsnog een guest house en een hotel tegen. Te laat, want ik had reeds een kamer in het eerste hotel genomen. Het tempelcomplex staat op een bijna loodrechte rots. Met een trap klommen de pelgrims en de schaarse toeristen naar boven. De rots is bewoond door beige aapjes die de trap volpoepen. Enkele mannen kuisten de apenstront van de trap, en vroegen in ruil een ‘donation’. in het tempelcomplex worden ‘nat‘ aangebeden. Dit zijn oeroude animistische goden. In Myanmar leven de ‘nat’ in symbiose met het boeddhisme. Boven op de rots was er een adembenemend uitzicht in alle richtingen.

Apen op de tempelrots van Popa

’s Avonds heb ik in het restaurant van het hotel gegeten. Op voorhand had het personeel me reeds gevraagd wat ik wilde eten. Ik was immers de enige restaurantbezoeker. Het was een speciale ervaring om te eten terwijl er drie personeelsleden alleen voor mij stand-by stonden. Tijdens het eten kreeg ik plots schrik. Als ik effectief de enige gast ben, dan is het relatief makkelijk om me te vermoorden en mijn geld te pikken. Niemand weet dat ik hier in dit hotel ben. Indien dit blogbericht op het internet verschijnt, dan mogen jullie gerust zijn. Dan was mijn angst onterecht, en heb ik het overleefd.

Fietsstatistieken:
61,15 km
3 u 30 min
17,41 km/u

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.