31 oktober: Vertrokken!

Eindelijk was het zover, deze morgen ben ik vertrokken naar Myanmar. Gisterenavond heb ik nog de laatste dingen van mijn to-do lijst afgewerkt. Het inpakken van mijn ligfiets ging moeilijker dan verwacht. Het stuur kwam te hoog en paste niet in de doos. Na veel foefelen kon het stuur alsnog voldoende verlaagd worden. Dankzij de truk met het talkpoeder (dank u mama!) gleed de fiets verrassend vlot in de fietsdoos. Voor het slapengaan heb ik nog snel mijn dollarbiljetten gestreken, want naar verluid eisen de Birmezen kraaknette biljetten, die er uitzien alsof ze nog nooit gebruikt zijn. Vooral de 1 dollarbiljetten konden een strijkbeurt best gebruiken.

20131031-191539.jpg

Stipt om 8:00u stond ik aan de incheckbalie van Qatar Airways. De medewerkers vonden het niet nodig om mijn fietsdoos te wegen. Ik mocht de doos meteen op een kar zetten. Een medewerker van de bagageafhandeling verdween meteen in de coulissen met de kar.
De vlucht naar Doha verliep alvast voorspoedig. Bij de aankomst in de transferhal moest iedereen de veiligheidscontrole passeren. Gelukkig controleerde men niet op vloeistoffen, al stond het wel zo aangegeven. Bijgevolg mocht ik mijn flesje water houden, en moest ik geen nieuw flesje kopen. Over een uur start de boarding voor de vlucht naar Yangon, en kan ik het tweede en laatste deel van mijn vliegtrip aanvatten.

Proloog: De route

Uiteraard heb ik al een route van mijn ligfietsreis in Myanmar uitgestippeld. Op het onderstaande kaartje kan je de ruwe lijnen van de geplande route bekijken. Klik op het kaartje om het te vergroten. Als je op deze link klikt, dan opent het kaartje in Google Maps. De rode lijnen wil ik fietsen, de dunne groene lijnen zijn transfers met het openbaar vervoer.

Routeplan Myanmar 2013

Ik land in Yangon, een miljoenenstad aan de rivierdelta. Vervolgens neem ik de nachtbus naar Mandalay, de tweede stad van het land, gelegen in de centrale vlakte in het binnenland. In Mandalay begint mijn fietstocht. Via Monywa en Pakokku fiets ik naar Bagan. Deze Unesco Werelderfgoed site bevat duizenden stokoude stupa’s. Vervolgens fiets ik verder via de vulkaantempel Mount Popa naar Meiktila. Hier neem ik de nachtbus naar de stad Bago nabij Yangon. Bijgevolg pas ik voor de toeristische trekpleister van Inle Lake. Heen en terug naar dit meer fietsen zou teveel tijd kosten, zelfs al neem ik één keer het openbaar vervoer. Bovendien ben ik zeer nieuwsgierig naar de provincies Bago en Mon in het zuidoosten van Myanmar. Deze streek zou onterecht veel minder bezocht worden door toeristen.

Vanuit Bago wil ik via Kyaikto (Golden Rock) over Thaton naar de karstheuvels van Hpa-An. Tenslotte fiets ik over Mawlamyine naar Thanbyuzayat, dit is het eindpunt van de beruchte Birma spoorlijn uit de Tweede Wereldoorlog. Als eindpunt rust ik even uit op het nabijgelegen strand van Sat Se. In de planning heb ik drie dagen op overschot, die ik onderweg naar keuze kan invullen. Bij eventuele pech kunnen de extra dagen de nodige ademruimte geven.

Vervolgens vat ik de terugreis aan. In Mawlamyine neem ik de trein naar Yangon. Als ik dit tenminste nog durf, nadat ik zoveel horrorverhalen heb gelezen over de spoorwegen in Myanmar. Eenmaal terug in Yangon, heb ik nog drie dagen tijd om deze stad te verkennen. Na ruim vier weken in Myanmar neem ik tenslotte het vliegtuig huiswaarts.

Alles te samen schat ik deze route op ruim 1000 fietskilometers. Natuurlijk is dit maar een plan dat ik thuis achter mijn bureau heb bedacht. Ik ben benieuwd wat de werkelijkheid zal brengen.